SSD
Uzman
- Katılım
- 11 Kasım 2024
- Mesajlar
- 131
- Beğeniler
- 30
Arkadaşlar merhaba herkese. Olayı anlatıp anlatmamak arasında kaldım. Belki önyargıyla yaklaşanlar olacak, belki de başka şeyler... Ama anlatmazsam sanki kötü bir şeyler olacakmış gibi hissediyorum. İçimde daha fazla tutabileceğimi sanmıyorum. Hiç kimsem olmadığı için bir tek sizlere anlatabilirim.
Psikiyatra gitmiştim ve bana verdiği ilaçları kullanmaya başladığım gün, yani dün, ne yazılıysa aynısını yaptım. Fakat olaylar çok kötü bir şekilde ilerledi. Onları çöpe attım çünkü dün çok ama çok kötü bir şey oldu. Dün akşam aslında yazmayı düşünüyordum, çünkü daha yeni kendime gelebildim. İki kez bayıldım.
İlk önce çok ciddi bir şekilde mide bulantısı tuttu. Sonra “kusarım belki” diye tuvalete oturdum, yanıma da bir kova aldım. Sonrasında bilincim kapanmış. Kovanın üstüne yuvarlanmışım. Tam ayağa kalktım, ışığı açacakken bir kez daha bayılmışım. Ama bu seferki daha uzun sürdü. Annem önce sakin bir şekilde “Kalk oğlum” demiş. Kalkmayınca bağırmış. Onun sesine her zaman tepki vermişimdir, öyle de oldu zaten.
Kalktım; eli ayağı birbirine girdi çünkü kafamı sert bir şekilde duvara ve mermere çarpmışım. Ben hatırlamıyorum. Annem ağlamaya başlamış, ambulansı arayamamış bile. Telaştan numarayı yanlış çevirmiş. Ben kalkınca, “Ver şunu, ambulansı ben arayayım” dedim. Sanki hiç bayılmamışım gibi davranmışım. Annemin sesi beni kendime getirdi. Ambulansı aradım, yol ve bina tarifini bile yaptım.
Ambulans geldi, damar yolu açamadılar çünkü damarlarım görünmüyordu. Biraz uğraştılar. Şoför ambulansı çok sarsarak sürdü. Acile indiğimde midem yine bulanmaya başladı. Sandalyeye oturttular. İçeri aldılar. Hemşireye yönlendirildim. Bir anda kötüleşmeye başladım ve “Bir şeyler oluyor! Bir şey geliyor!” diye bağırmaya başladım. Hemşire burnuma kolonyalı pamuk tuttu, ancak kolonya genzime kaçtı. Bulantım azalsa da geçmedi.
Sonra annem beni acilin koridoruna çıkardı. “Bir şeyler geliyor” demiştim ya, işte o geldi. Gülme ve ağlama krizine girdim. Öyle bir haldeydim ki, beni gören herkes buz kesti. Hemşireler bile başka odalara geçmek için çıkmadılar.
Gülüp ağlarken babam geldi. Yüzümü silmeye çalıştı. “Ağlıyor musun, gülüyor musun belli değil” dedi. Annemle konuşurlarken, “Bende bu zaten vardı. İlaç yapmadı” dedim. Babam donup kaldı. Eve dönerken annem, babamın delirdiğimi sandığını söyledi.
Tomografi ve kan tahlili yapıldı. Tomografiyi hatırlıyorum ama kan tahlilini hatırlamıyorum. Temiz çıktı çok şükür. Doktor seruma gerek yok dedi, fakat ataklarım başlayınca serum takmak zorunda kaldılar. Serum verdiler. Sonradan araştırdım, kanı temizliyormuş. Ama hâlâ mide bulantım azar azar devam ediyor. Başım üç yerden şişmiş. Bir yeri kanamış, ama “Kan varsa daha az sıkıntı olur” dediler. Belki de ilacın yan etkileri hâlâ devam ediyordur, bilmiyorum.
Belki dün çok sıcaktı ve ambulans görevlisi de pek bilgili değildi. İnternetten baktı. “Sıcaktan da olabilir, ilaçtan da” dedi. Doktor nasıl tarif ettiyse öyle kullandım. Misol mü ne, ilk 4 gün yarım olarak başlayacaktım. Öyle de yaptım. Sadece dün içip bıraktım çünkü devam edersem yine aynı şeyleri yaşama riskim var. Vücudum belli ki kaldırmadı. Sadece sıcaktan olsaydı kusar, rahatlardım ama öyle olmadı.
Sabah 04.30’da uyandım ve bir daha da uyuyamadım. Eminim onun da etkisi vardı. Tansiyonum oldukça düştü. Sıcaktan ter içinde kaldım. Üç kez bayıldım: evde, ambulansta ve hastanede. Büyük ihtimalle tansiyon düşüklüğüydü. Ama ilk ambulans geldiğinde ölçtüler, 16’ya 10 çıktı. Tabii bu ölçüm bayılmadan hemen sonra yapıldığı için çok da anlamlı olmadı. Tansiyon anlık inip çıkıyordu o sırada.
Psikiyatra gitmiştim ve bana verdiği ilaçları kullanmaya başladığım gün, yani dün, ne yazılıysa aynısını yaptım. Fakat olaylar çok kötü bir şekilde ilerledi. Onları çöpe attım çünkü dün çok ama çok kötü bir şey oldu. Dün akşam aslında yazmayı düşünüyordum, çünkü daha yeni kendime gelebildim. İki kez bayıldım.
İlk önce çok ciddi bir şekilde mide bulantısı tuttu. Sonra “kusarım belki” diye tuvalete oturdum, yanıma da bir kova aldım. Sonrasında bilincim kapanmış. Kovanın üstüne yuvarlanmışım. Tam ayağa kalktım, ışığı açacakken bir kez daha bayılmışım. Ama bu seferki daha uzun sürdü. Annem önce sakin bir şekilde “Kalk oğlum” demiş. Kalkmayınca bağırmış. Onun sesine her zaman tepki vermişimdir, öyle de oldu zaten.
Kalktım; eli ayağı birbirine girdi çünkü kafamı sert bir şekilde duvara ve mermere çarpmışım. Ben hatırlamıyorum. Annem ağlamaya başlamış, ambulansı arayamamış bile. Telaştan numarayı yanlış çevirmiş. Ben kalkınca, “Ver şunu, ambulansı ben arayayım” dedim. Sanki hiç bayılmamışım gibi davranmışım. Annemin sesi beni kendime getirdi. Ambulansı aradım, yol ve bina tarifini bile yaptım.
Ambulans geldi, damar yolu açamadılar çünkü damarlarım görünmüyordu. Biraz uğraştılar. Şoför ambulansı çok sarsarak sürdü. Acile indiğimde midem yine bulanmaya başladı. Sandalyeye oturttular. İçeri aldılar. Hemşireye yönlendirildim. Bir anda kötüleşmeye başladım ve “Bir şeyler oluyor! Bir şey geliyor!” diye bağırmaya başladım. Hemşire burnuma kolonyalı pamuk tuttu, ancak kolonya genzime kaçtı. Bulantım azalsa da geçmedi.
Sonra annem beni acilin koridoruna çıkardı. “Bir şeyler geliyor” demiştim ya, işte o geldi. Gülme ve ağlama krizine girdim. Öyle bir haldeydim ki, beni gören herkes buz kesti. Hemşireler bile başka odalara geçmek için çıkmadılar.
Gülüp ağlarken babam geldi. Yüzümü silmeye çalıştı. “Ağlıyor musun, gülüyor musun belli değil” dedi. Annemle konuşurlarken, “Bende bu zaten vardı. İlaç yapmadı” dedim. Babam donup kaldı. Eve dönerken annem, babamın delirdiğimi sandığını söyledi.
Tomografi ve kan tahlili yapıldı. Tomografiyi hatırlıyorum ama kan tahlilini hatırlamıyorum. Temiz çıktı çok şükür. Doktor seruma gerek yok dedi, fakat ataklarım başlayınca serum takmak zorunda kaldılar. Serum verdiler. Sonradan araştırdım, kanı temizliyormuş. Ama hâlâ mide bulantım azar azar devam ediyor. Başım üç yerden şişmiş. Bir yeri kanamış, ama “Kan varsa daha az sıkıntı olur” dediler. Belki de ilacın yan etkileri hâlâ devam ediyordur, bilmiyorum.
Belki dün çok sıcaktı ve ambulans görevlisi de pek bilgili değildi. İnternetten baktı. “Sıcaktan da olabilir, ilaçtan da” dedi. Doktor nasıl tarif ettiyse öyle kullandım. Misol mü ne, ilk 4 gün yarım olarak başlayacaktım. Öyle de yaptım. Sadece dün içip bıraktım çünkü devam edersem yine aynı şeyleri yaşama riskim var. Vücudum belli ki kaldırmadı. Sadece sıcaktan olsaydı kusar, rahatlardım ama öyle olmadı.
Sabah 04.30’da uyandım ve bir daha da uyuyamadım. Eminim onun da etkisi vardı. Tansiyonum oldukça düştü. Sıcaktan ter içinde kaldım. Üç kez bayıldım: evde, ambulansta ve hastanede. Büyük ihtimalle tansiyon düşüklüğüydü. Ama ilk ambulans geldiğinde ölçtüler, 16’ya 10 çıktı. Tabii bu ölçüm bayılmadan hemen sonra yapıldığı için çok da anlamlı olmadı. Tansiyon anlık inip çıkıyordu o sırada.
Son düzenleyen: Moderatör:
Berbatdı. Felç kalabilirdim, kafamı seveyim.
