- Katılım
- 15 Nisan 2026
- Mesajlar
- 501
- Beğeniler
- 253
Şu sıralar, özellikle kendimi tanıdığım süreçte, evde geçirdiğim mezun döneminde ve yalnızlığın getirdiği düşünme ve olgunlaşma evresinde, düşünce yapımın biraz değiştiğini fark ettim.
Artık insanlarla konuşurken, ister yüz yüze ister sanal ortamda olsun, içimde pozitif bir mutluluk hissi oluşuyor. İyi davranmanın, güler yüz göstermenin ve insanlara nazik yaklaşmanın beni de mutlu ettiğini fark ettim.
Günlük hayatta insanlara karşı iyi davranmak ve güler yüzlü olmak gibi alışkanlıklarınız var mı? Sizce bu davranış biçiminin pozitif ve yapıcı olması gerekli mi?
Bu konu hakkında tartışmak istiyorum. Çünkü bazı insanlar, eski ben de dahil, ruhsuz ve somurtkan bir tavır sergilediğinde açıkçası bu beni rahatsız etmeye başladı. Bazen kendilerini fazla önemsedikleri ya da dünya onların etrafında dönüyormuş gibi davrandıkları hissine kapılıyorum.
Sizin yaklaşımınız nedir? “İnsan keyfine göre davranmalı” mı dersiniz, yoksa genel anlamda insanlara karşı nazik ve güler yüzlü olmaya özen gösterir misiniz?
Artık insanlarla konuşurken, ister yüz yüze ister sanal ortamda olsun, içimde pozitif bir mutluluk hissi oluşuyor. İyi davranmanın, güler yüz göstermenin ve insanlara nazik yaklaşmanın beni de mutlu ettiğini fark ettim.
Günlük hayatta insanlara karşı iyi davranmak ve güler yüzlü olmak gibi alışkanlıklarınız var mı? Sizce bu davranış biçiminin pozitif ve yapıcı olması gerekli mi?
Bu konu hakkında tartışmak istiyorum. Çünkü bazı insanlar, eski ben de dahil, ruhsuz ve somurtkan bir tavır sergilediğinde açıkçası bu beni rahatsız etmeye başladı. Bazen kendilerini fazla önemsedikleri ya da dünya onların etrafında dönüyormuş gibi davrandıkları hissine kapılıyorum.
Sizin yaklaşımınız nedir? “İnsan keyfine göre davranmalı” mı dersiniz, yoksa genel anlamda insanlara karşı nazik ve güler yüzlü olmaya özen gösterir misiniz?
