Sevecen birisi olunmalı mı, siz öyle misiniz?

Herkes kendine doğal geleni yapsın. Genel olarak sakin birisiyim. Sevdiğim birisi olursa gülerim mutlu olurum ama onun dışında öyle soğukkanlıyım yani, çünkü bu benim. Soğukkanlı derken asosyal değilim sakinlik anlamında soğukkanlıyım.

Nasıl iseniz öyle olun. Saygılar.

Unlishimaide dedi:

Benim demek istediğim yapmacık olalım değil hocam.
Hani küçük şeylerden de mutlu olmayı, birisinin sizin sayenizde gülümsediğini ya da yakın hissettiğini görmekten vs. bahsediyorum aslında, açıklayıcı olmadıysa.
Ben de normalde soğukkanlı biriyim, sokakta görsen zaten elektrik hissetmezsin, ancak sohbet vs. ettikçe gelen bir samimiyet ve nezaket bence güzel.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Benimki de aynısı, ki normal olan da bu bence.

Unlishimaide dedi:

Şu sıralar, özellikle kendimi tanıdığım süreçte, evde geçirdiğim mezun döneminde ve yalnızlığın getirdiği düşünme ve olgunlaşma evresinde, düşünce yapımın biraz değiştiğini fark ettim.

Artık insanlarla konuşurken, ister yüz yüze ister sanal ortamda olsun, içimde pozitif bir mutluluk hissi oluşuyor. İyi davranmanın, güler yüz göstermenin ve insanlara nazik yaklaşmanın beni de mutlu ettiğini fark ettim.

Günlük hayatta insanlara karşı iyi davranmak ve güler yüzlü olmak gibi alışkanlıklarınız var mı? Sizce bu davranış biçiminin pozitif ve yapıcı olması gerekli mi?

Bu konu hakkında tartışmak istiyorum. Çünkü bazı insanlar, eski ben de dahil, ruhsuz ve somurtkan bir tavır sergilediğinde açıkçası bu beni rahatsız etmeye başladı. Bazen kendilerini fazla önemsedikleri ya da dünya onların etrafında dönüyormuş gibi davrandıkları hissine kapılıyorum.

Sizin yaklaşımınız nedir? “İnsan keyfine göre davranmalı” mı dersiniz, yoksa genel anlamda insanlara karşı nazik ve güler yüzlü olmaya özen gösterir misiniz?

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Kesinlikle edinilmesi gereken bir davranış fakat günümüz şartları olsun insanların durumları inişli çıkışlı olabileceğinden örneğin sen yeni bir araba almış ona sevinirken karşındaki arkadaşın işten kovulmuş veya çıkmış olabilir o anki siniriyle, üzüntüsüyle de seni tersleyebilir. Bence her insan güler yüzlü olmak ister. Neden olmasın ki?

Ben de uzun süredir bu konuyu düşünüyordum (yaklaşık 8-9 yıldır) ve en ideali dijital ortamda sinirli ve tepkisel olmak, yüz yüze ilişkilerde ise olabildiğince sevecen ve nazik olmak her zaman kazandırıyor. İnsan keyfine göre davranmalı sözü yanlış durumlara da sebebiyet verebilir. İnsan günlük hayatta ne kadar duygularını ve stresini iyi yönetebilirse o kadar sağlıklı ilişkilere sahip olur.

2024 yazında otelde çalışıyordum. Havlu desk'i dediğimiz bir köşede misafirlere havlu veriyordum. Ben insanları severim ve nazikliğin ve mutluluğun bulaşıcı olduğu kanaatindeyim. Ha arada bazı çürük elmalar var mı var ancak şu sözü benimsedim: "Karşısı ateş olursa sen su ile karşılık ver, barutla değil."
Bundan ötürü ben sürekli misafirleri güler yüzlü olarak karşılardım. Diğer çalışanlar ise halinden çok memnuniyetsiz. Yüzlerinden karalar akıyor resmen. Misafirler beni gördüklerinde yüz ifademin harika olduğunu söylüyorlardı. Beni görünce gülümsediklerini ve bunun bulaşıcı olduklarını söylüyorlardı. Onlar mutlu olunca benim de mutluluğum artıyordu. Bence nazik ve güler yüzlü olmak her zaman iyidir.
Birisine gün içerisinde nazik ve kibar bir hareket sergilemek, o kişinin günün geri kalanında belki de kendini mutlu hissetmesine faydalı olabilir. O kişi o gece yastığa kafasını koyduğunda "Ya o arkadaş ne kadar sevecendi, böyle insanlar iyi ki varlar" dedirtebilir.
Ha demediler mi? Onların zihninin karamsarlığındandır. Sen su gibi dingin olmaya devam et.

Hayır asla değilim dışarıya karşı %100 soğuğum yakınlaşmaya çalışanlar olduğu zaman daha da fazla soğuk yapıyorum.