Sevgilim varken bile yalnız hissediyorum, çünkü aramızda bir problem var ve yaklaşık 1 senedir falan ben bir türlü çözemedim. Kendisi de aslında yani durumun sebebini bilmiyor. Ortada öyle bir belirsizlik var ki elimden hiçbir şey gelmiyor. Ben yine de umudumu ve sabrımı sürdürüyorum. Lakin bu süreç benim hayatımdaki öteki şeylerle birleştiğinde çok çaresiz hissediyorum. Bir yandan hayatımdaki insanla alakalı dertlerim var, bir yandan üniversite var, bir yandan başka şeyler. Şu aralar her şey o kadar üst üste geldi ki normalde açmayacağım bir konu açtım yani. İçimi dökecek birini bulamadım, kendimi burada buldum. Ben her seferinde gerekli fedakarlıkları yapar yine barışırım, yeter ki bir anlaşmaya varalım.
Hayır, paylaşmadım. Ona bunları söyleyip onu kırmak istemem. Aslında o da beni üzdüğü için bin pişman. Birbirimizi düzeltmeye çalıştığımız bir süreçteyiz ama her şey üst üste gelince bir an kendimi çok sıkışık hissettim.