Bir insana sevgiliyken bile bu kadar bağlanmamak lazım. Evet zor ama karşı taraftan da emin olmak lazım maalesef. İki tarafın da kendine şu soruyu sorması lazım; "bir gün bu insanla aynı yatakta uyanmak, her halini görmek ister miyim?"

Ayrıca, sevgiliniz varken bile yalnız hissediyorsanız orada bir sorun vardır. Kendinize "sorun ne?" diye sorun. Sorunu bulduğunuzda çözebilecek misiniz bunu düşünün, böyle ilerleyin.

Sosyal medyada şöyle bir algı var: İlişkide tartışma ve kavga "red flag", tamamen itaat "Green flag" gibi gösteriliyor. İlişki kavga olmadan iki insanın birbirine uyum sağlaması değil, kavgalara rağmen aranızdaki bağı güçlü tutmak demektir.

Öyle değil saman aaevi gibi gelip geçiyor ikisi de kalbini kırıyor birbirinin ama birbirlerini sevdiklerinden geri adım atıyolar olay bu.
 
Kral sen de toxicliği seviyorsun gibi. Kavga et, barış. Sizin aranızda bir saygı ve sınır kalmamış.
 
Öyle değil saman aaevi gibi gelip geçiyor ikisi de kalbini kırıyor birbirinin ama birbirlerini sevdiklerinden geri adım atıyolar olay bu.
Tamam aynı şeyden bahsediyoruz. Kavga zaten iki insan bir durumda anlaşamazsa olan bir şey. Aralarındaki şey kavgadan daha önemli, bunu anlayıp geri adım atıyorlar.
 
Kral sen de toxicliği seviyorsun gibi. Kavga et, barış. Sizin aranızda bir saygı ve sınır kalmamış.
İlişkimizin başlarında toxictik. Henüz ikimiz de ilk defa aşk kavramını tattığımız için ne doğru, ne yanlış, bilmiyorduk. Artık ikimiz de uzun yıllar geçtiği için bu konuda olgunlaştık ve mantıklı sohbetler yürütüyoruz.
 
Sevgilim varken bile yalnız hissediyorum, çünkü aramızda bir problem var ve yaklaşık 1 senedir falan ben bir türlü çözemedim. Kendisi de aslında yani durumun sebebini bilmiyor. Ortada öyle bir belirsizlik var ki elimden hiçbir şey gelmiyor. Ben yine de umudumu ve sabrımı sürdürüyorum. Lakin bu süreç benim hayatımdaki öteki şeylerle birleştiğinde çok çaresiz hissediyorum. Bir yandan hayatımdaki insanla alakalı dertlerim var, bir yandan üniversite var, bir yandan başka şeyler. Şu aralar her şey o kadar üst üste geldi ki normalde açmayacağım bir konu açtım yani. İçimi dökecek birini bulamadım, kendimi burada buldum. Ben her seferinde gerekli fedakarlıkları yapar yine barışırım, yeter ki bir anlaşmaya varalım.


Hayır, paylaşmadım. Ona bunları söyleyip onu kırmak istemem. Aslında o da beni üzdüğü için bin pişman. Birbirimizi düzeltmeye çalıştığımız bir süreçteyiz ama her şey üst üste gelince bir an kendimi çok sıkışık hissettim.
Fedakarlıkları hep sizin yapmanız iyi bir şey değil. İlişki toksik gibi geldi.
 
Konunun sadece ılk kısmını okudum ama başlığa ithafen yazmak istiyorum, saçmalamayın. Bir insanın ilişkisi kötü diye diğer insanların da ilişkileri kötü olacak değil, bir kişi kendi istediği ilişkiyi yapamadığı için öbür kişi de yapamayacak değil. Ne kadar mutsuz varsa, bir o kadar da mutlu insanlar var. "sevgili yapmayın" gibi bir tavsiye olamaz, olmamalı. Hayatın hiçbir yerinde hiç kimseye şu tavsiyeyi gerçekçi bir şekilde veremezsiniz. Belirtmek istedim, sanırım zor şeyler yaşamışsın geçmiş olsun hocam sana da.
 
Hayır, paylaşmadım. Ona bunları söyleyip onu kırmak istemem. Aslında o da beni üzdüğü için bin pişman. Birbirimizi düzeltmeye çalıştığımız bir süreçteyiz ama her şey üst üste gelince bir an kendimi çok sıkışık hissettim.
Kırmak istemezsiniz tabii ama emin olun bunları kendi içinizde yaşamak bir ilişki içerisindeyken daha büyük bir sorun, partnerinize de bir yandan yazık, kendisi hakkındaki bu düşüncelerinizden hiç haberi yok. İçinizi dökme amaçlı konu açmış olmanıza bir sözüm yok ancak huzursuzluklarınızı paylaşın, çözüm arayışına girin. Ciddiye alınmaz veya anlaşılmak istenmezseniz zaten yeni kararlar alırsınız.
 
Fedakarlıkları hep sizin yapmanız iyi bir şey değil. İlişki toksik gibi geldi.
Hep ben yapmıyorum zaten, onun da hakkını yiyemem. Benim de ondan şikayet ettiğim çok konu oldu ve benim için bunları düzeltti. Sadece karakterlerimiz biraz zıt, yani ben devamlı ona diyorum ki "gel barışalım" "gel sorunu çözelim" "gel birbirimizi anlayalım" falan, iletişim kurmaya çalışıyorum yani. O daha çok içine kapanık, bir kavga olduğundan sohbetten çıkıp kendi halinde takılmayı seviyor.

Konunun sadece ılk kısmını okudum ama başlığa ithafen yazmak istiyorum, saçmalamayın. Bir insanın ilişkisi kötü diye diğer insanların da ilişkileri kötü olacak değil, bir kişi kendi istediği ilişkiyi yapamadığı için öbür kişi de yapamayacak değil. Ne kadar mutsuz varsa, bir o kadar da mutlu insanlar var. "sevgili yapmayın" gibi bir tavsiye olamaz, olmamalı. Hayatın hiçbir yerinde hiç kimseye şu tavsiyeyi gerçekçi bir şekilde veremezsiniz. Belirtmek istedim, sanırım zor şeyler yaşamışsın geçmiş olsun hocam sana da.
Hiçbir insan kavgasız ilişki yaşayamaz. Bir ilişkinin güzel anları olabilir ama zorlu süreçleri de olacaktır. Benim değindiğim nokta, kendinizi o zorlu süreçlerle başa çıkabilecek kadar güçlü göremiyorsanız, hiç bulaşmayın.