Maalesef içiyorum bırakmayı defalarca denedim ama başaramadım. Tabii bırakmak niyetine; minimuma indirmeye karar verdim yani günde sadece 2 3 dal oda sadece keyfi çay veya kahve varsa onun yanında. Onun dışında böyle böyle yavaş yavaş bırakacağım. 15 senedir kullanıyorum. Alkol kullanmıyorum kokusundan iğrendiğim için alkol içenlerin yanında durmuyorum pek.

Sigara içmiyorum da, alkola başlayabilirim belki kafayı rahatlatmak lazım.

Aman kardeşim uzak dur. Alkole başlarsan sonu gelmez bu işin. Cebine zarar; maddi zarar. Kafayı rahatlatmak istiyorsan başka şeylere yönel. Araziye çık yürüyüş yap ormana git temiz havayı içine çek; bisiklet sür; sahile git denizin sesini dinle. Alkol içip illa kafa rahatlamıyor yani öyle bir şey yok.
 
Hayatımda tek bir nefes dahi çekmedim, denemeyi veya tadına bakmayı zihnimden bile geçirmedim. Sigarayla olan temasım tam anlamıyla sıfır.

Bir alışkanlığa başlamak için ya güçlü bir merak hissetmeniz ya da size somut bir fayda (veya en azından ilginç bir deneyim) sunacağına inanmanız gerekir. Sigara denkleminde bu iki taraf da benim için hep boş kaldı. Çevremde bu sürece girenlerin çoğunlukla "bir kereden bir şey olmaz" mantığıyla ya da sosyal ortam ritimlerine ayak uydurma isteğiyle başladığını gördüm. Sonrasında ise "istediğim an bırakırım" aşamasından "bırakmam lazım ama şu an doğru zaman değil" döngüsüne geçiş oldukça hızlı gerçekleşiyor.

Benim gibi hayatı boyunca hiç dokunmamış olanlar var mı aramızda, merakı nasıl yönettiniz? İçen tarafta olup aktif olarak bırakmayı planlayanlar veya bu süreci yönetenler ne durumda?

Hayır düşünmüyorum eğer bana üzüldüğümde streslendiğimde elim boş kaldığında bir şey verecekseniz bırakırım.