5732

Çalışkan
Katılım
2 Nisan 2024
Mesajlar
30
Beğeniler
25
Her oyununda aynı şeyi yaşadım. 1. oyun çok eski geldi yarıda bıraktım. 2 ve 3. oyun ise bilmiyorum bana sıkıcı geldi. Hikayelerini az çok biliyorum ki bence güzel de hikayeleri var ama direkt oynanışını sevmiyorum galiba. Tank kontroller, kötü kamera açıları ve klavyeyle oynamanın işkence gibi olması beni Silent Hill serisinden iyice soğuttu. 3. oyunda ki bölüm tasarımları ise garip geldi. 2. oyunda sanki daha iyidi bölüm tasarımları. Sanırım bu tarz bulmaca çözdüğümüz korku oyunlarını sevmiyorum. He doğruya doğru 3. oyunun bazı kısımlarında bayağı bir korktum. Ama nedense devam edesim gelmiyor. Nedir Silent Hill'i efsane yapan sizce?
 
Korku oyunlarını yeni yeni oynamaya başlamış birisiyim. Haliyle Silent Hill serisini de duydum mutlaka. Özellikle ikinci oyunun çok övüldüğünü duydum. Ama oyunun oynanışı, mekanikleri falan günümüz için biraz zor olduğu söylendiği için ben de izledim sadece.

Henüz serinin diğer oyunlarını izlemedim/oynamadım. Ama ikinci oyunu izledikten sonra bu oyunu efsane yapan şeyin hikayesi ve hikayenin anlatım biçimi olduğunu anladım. İkinci oyun gerçekten çok güzeldi.
 
Ben şöyle bir yazı yazmıştım burada yine, onu göndereyim.




"Her serinin iyi yaptığı şey farklı.

İlk oyun, evrene girişte başlangıçta sadece kayıp kızını arayan bir babanın, aslında evrenin kilit karakterlerinden birisine dönüşümünü başarılı bir şekilde anlatıyor. Elbette yılına göre düşününce atmosfer ve hikaye konusunda çok başarılı.

Üçüncü oyun, ilk oyundaki hikayeyi devam ettiriyor. Benim de seride en az sevdiğim oyun, yine de başarılı. En çok korktuğum oyun 3. oyun bu arada. Diğerlerinin aksine gerilimden çok, aşırı öd kopartan bir yapısı var. Oyunun sonlarına doğru Silent Hill kasabasında geçiyor sadece. Ondan önceki yerler alakasız.

İkinci oyun, bambaşka bir konseptle geliyor. Yine Silent Hill'de geçiyor ama onu özel yapan şey farklı. James Sunderland, ilk ve üçüncü oyundaki gibi dünyayı kurtarmaya çalışan o güçlü, zorluklara göğüs gerebilen karakter değil. O sadece kayıp karısını arayan sıradan, zavallı bir adam. Güçsüz, çoğu zaman çaresiz. Bu oyunun iyi yaptığı şey de bu. Elbette oyundaki göndermelere, neyin neyi temsil ettiğine falan girmiyorum. Ona girsek çıkamayız.

Dördüncü oyun Silent Hill ile bir o kadar alakasız ama aynı zamanda bir o kadar da alakalı. Bu sebepten çok başarılı.

Hepsinin ortak başarılı noktası da atmosfer, hikaye, müzikler, gizem..."
 
Her oyununda aynı şeyi yaşadım. 1. oyun çok eski geldi yarıda bıraktım. 2 ve 3. oyun ise bilmiyorum bana sıkıcı geldi. Hikayelerini az çok biliyorum ki bence güzel de hikayeleri var ama direkt oynanışını sevmiyorum galiba. Tank kontroller, kötü kamera açıları ve klavyeyle oynamanın işkence gibi olması beni Silent Hill serisinden iyice soğuttu. 3. oyunda ki bölüm tasarımları ise garip geldi. 2. oyunda sanki daha iyiydi bölüm tasarımları. Sanırım bu tarz bulmaca çözdüğümüz korku oyunlarını sevmiyorum. He doğruya doğru 3. oyunun bazı kısımlarında bayağı bir korktum. Ama nedense devam edesim gelmiyor. Nedir Silent Hill'i efsane yapan sizce?

İlk önce 2. oyunu oynayacaksınız en mantıklı başlama yolu bu 2. oyunda Enchanted Edition modu kurulumu onsuz oyun oynanmaz halde klavye işkence ayrıca ben oyunu ucuz bir kolla bitirdim internette satılıyordur 100 200 TL bandında alın bitirin 2. oyunu bunlara rağmen oynayamıyorsanız önerim ilk önce gameplay izlemek sonra oynamak ama sade gameplay değil tabii ki sevdiginiz bir YouTuber veya benim önereceğim birinin oynadığı gameplay ile oyunu öğrendikten sonra oynayabilirsiniz.