Kuş elimdeydi, birden kapı açılınca 5 m uçarak kapıdan çıkıp kaçtı. Arkasından gittik, tutmaya çalıştık; kafama kondu ama bundan sonrası tamamen boş. Bir veda bile etmeden Turbo takmışçasına uçtu gitti. Bir anda kayboldu. 2 saatlik öğle sıcağında arayış + son bir umut şansı arasında da boş.

Daha önceki sefer kaçtığında (eleğin ucundan bir şekilde kaçmıştı) kapının yakınında bekliyordu, geri gelmişti. Artık tesellim yok.

O kadar kuş arasından en evcili ve tek konuşan buydu. Canım sıkıldı, sanırım gece düşünmekten uyuyamayacağım.

Geçmiş olsun, fotoğrafı var ise fotoğrafıyla birlikte altına telefon numaranızı yazarak afiş bastırabilirsiniz. Kapıya da sensörlü kamera alabilirsiniz gelirse diye. Başka da çare yok gibi duruyor.
 
Vah ki senin ailene kardeşim. Pek çok şey gibi hayvan sevgisi genelde aileden öğrenilir. İleri bir yaşında umarım bir şekilde öğrenirsin.
Hayvanı kafeste tutsak etmek hayvan sevgisi mi? Ne diyeyim başka hocam çok seviyorsanız sahip çıkın kaçmasın o zaman. Genel söylüyorum bunu.
 
Uyeler arasında tartisma cikmasin. Olan kuşuma oldu sonuçta.

1. Ilk kez kactigimda ben aylarca kendi sehrimde degildim. Ev halki bakiyordu kusa.
2. Gunde en az 3 kere cikardigim, ucurdugum, kafasini kasidigim kuş neresi tutsak veya kactiginda ozgurluk oluyor?
3. Ogle sıcağında 2 saat boyunca gezdik. Güneş bile carpti, saklanacagi cok yer var.
4. Whatsapp grubuna fotograf vs gonderttirdik. Biri bulsa bile vermeyebilir. Iyi insana denk gelirse ancak.
5. Tek tesellim oydu, hala canım sıkkın ve üzülüyorum. Artık bos kafes görmek size gore nasil duygu size kalmis.