neil druckmann'a sövdüm.

Oyun çok güzel açılıyor. Joel baba karizma şekilde "Ellie için herkesi ezip geçtim" diyor, Tommy yaptıklarına inanamıyor ama Joel baba inancından bir gram geri atmıyor. Ardından güzel bir sahneyle ve mükemmel bir müzikle birlikte at sürüp Ellie ile baba-kız gibi konuşuyoruz. Joel baba Ellie için "seni kaybedersem kendimi kaybederim" diyor ve ekrana The Last Of Us Part 2 yazısı geliyor.

Sonra bir asyalı gelip "ooo dün gece benim hatunu götürmüşsün" diyor. Biz "Bu oyun ne" derken malum sahne geliyor ve Joel baba, 40 yıllık tecrübesi yokmuşçasına tanınmadık bir gruba "ehe ben Joel" diyor.

Ne Abby ne Ellie, kızılması gereken tek kişi egoist neil druckmann.
 
1. Oyunda her şeye şüpheyle yaklaşan bir ana karakterimiz vardı, Joel ama 2. oyunda bu şüphecilik kalktı. Ben Abby'ye hak veriyorum.
 
Dost Kayaoğlu incelemesinden görmüştüm. (Para + konsol yok)
Pek bir şey hissetmemiştim. Oyunu oynarken şu aklıma geldi; TLOU evreni b*a batmış bir evren. Senin ana karakter olarak öldürdüğün NPC'de kendi hayatında bir ana karakter. O yüzden oluyor olması mantıksız değil. İlk oyunun sonundaki doktor gibi.
Ölmesi ise mantıklı. Ellie oynarken Abby'den nefret etmek için bir sebep gerekiyordu. E pandik atıp kaçarak bunu sağlayamayacakları için mantıklı bir yöntem. Keza Abby'nin hikayesi de temele oturtulmuştu zaten.

Millet genel kitleye yapılan vıcık vıcık içeriklere o kadar alışmış ki direk uçak kaldırmıştı. Joel ölemez cart curt. Bunları Dominic Toretto, Polat Alemdar ve R.D.J. ile baş başa bırakalım. Sıfır bakış açısı, lavabom sığlığında senaryo falan tam onlara hitap ediyor.
 
Merhaba arkadaşlar.

The Last of Us Part II oynadıysanız şu sahneye nasıl bir tepki verdiniz?

Joel'un öldüğü sahneden bahsediyorum. Video:

Çok iyi hatırlıyorum. Spoiler yemiştim ama yine de mahvetmişti beni, masada suyu konsolun üstüne dökmüştüm.

Kin falan beslemedim Abby'e bazı insanlar gibi, 2. oyunun hikayesi hâlâ bana göre bir şaheser.