Alex Mason

Yetkin
Katılım
30 Aralık 2023
Mesajlar
522
Çözümler
2
Beğeniler
155
Konu yemin ederim troll değil. Anlatacak kimsem yok buraya yazıyorum. 18 yaşındayım. Bana OKB, duygu durum bozukluğu, dikkat eksikliği, öfke kontrolü ve yaygın gelişimsel bozukluk teşhisi konmuştur psikiyatri tarafından. Psikolojik rahatsızlıklarımdan dolayı üniversite okuyamıyorum. 4-5 senedir psikiyatriste gidiyorum ve antidepresan kullanıyorum. Okuldan atıldım, dershaneyi bıraktım, ders çalışamıyordum. Ailemle sorunlarım var, babamdan şiddet gördüm defalarca, arkadaşlarım dışladı. Ve en kötüsü herkes beni dışlıyor. Engelliyorlar, görüşmek istemiyorlar. Kötü biri de değilim örümcek görmüştüm, kağıtla alıp ölmesin diye toprağa saldım defalarca kez. Ama insanlar benim gibi iyi niyetli birini deli muamelesi yapıp dışlıyorlar. Kuran müslümanıyım kul hakkı yemem, dedikodu yapmam, haramlara bulaşmam. Ne oyun oynamak, ne fitness yapmak, ne dizi film izlemek, kitap okumak zevk vermiyor ve yapamıyorum. Mesela dikkatim çok dağılıyor izlediğim dizi Türkçe dublaj olsa bile bir şey anlayamıyorum. Gittikçe kötüye gidiyor psikolojim. İyileşeceğimi düşünmüyorum. Ömür boyu canım acacak "insan" denilen şey yüzünden. Psikiyatri hastanesine yattım ve üstüne 8 tane ekt tedavisi aldım. Beni engelleyenlere ve dışlayanlara derdimi anlattığımda "ben artık görüşmek istemiyorum." diyorlar. Zaten deneyimli ve 60-70 yaşlarında profesör psikiyatristte: "bir yerden sonra bende yardımcı olamadığımı düşünüyorum."

Travmatik olayı anlatayım:
Hoşlandığım kız vardı ve çocukluk arkadaşıyız. Ailelerimizde tanışıyor. Hatta ailelerimiz 40 senedir arkadaş çok iyi geçinirdik. Çocukken çok samimiydik. Yılda 2 kez falan görüşüyorduk. 5-6 yaşlarında çok sık görüşürdük. 14 yaşında ben bu kıza aşık oldum. Sonra kızla ilişki kurmak için Instagram DM'den yazdım. Hal hatır sordum. Konuştuk falan. Sonra ben kıza "sana beni psikolojik olarak etkileyen bir olayı anlatacağım bir görüştüğümüzde." dedim. Sonra aradan 1-2 ay geçti ve ailecek pikniğe gittik. Hem ona romantiklik ve beni sevsin diye peluş panda aldım. Çok sevindi ve bana sarıldı. Öyle bir sarıldı ki aşırı heyecanlandım. Sonra ikimiz baş başa bir çardağa oturduk ve bana deli muamelesi yapmayacak şekilde okulda yaşadığım açık liseden okudğumu, akran zorbalığını, psikiyatrik tedavi aldığımı ve antidepresan kullandığımı söyledim. Ama akran zorbalığı yüzünden kavga etmiştim. Zorbayı ağır yaraladım. Mahkemelik oldum. Mahkemedir, şiddet eğilimi ve bazı özel olayları anlatmadım dediğim gibi bana deli muamelesi yapmayacak şekilde okulda yaşadığım akran zorbalığını, psikiyatrik tedavi aldığımı ve antidepresan kullandığımı söyledim. Kız ise "istediğin zaman bana yazabilirsin gerekirse telefon numaramı veririm." falan dedi. Sonra telefon numarasını verdi. Taciz olur kaygısı yüzünden ve sürekli yazarsam rahatsız olur diye ayda 1 kere yazıyordum. Hal hatır soruyordum. Sohbet ediyorduk. Mesela browni yapmış, lezzetli olmadığı için bana üzgün olduğunu anlatıyor, sohbet ediyoruz işte. Yine ayda 1 kere yazıyorum rahatsız olur kaygısıyla. İşte sohbet ediyorduk.

Bir süre sonra görüldü atmaya ve mesajlara cevap vermemeye başladı. Biraz kendi haline bıraktım hem taciz olmasın diye. Doğum günü geldiğinde lego gül 40460 aldım romantiklik olsun diye. Doğum gününü kutladım ve hediyesiyle kargoyla göndereceğimi sordum yine görüldü attı. Sonra ben neden böyle yaptığını ve kalp kırıcı olduğunu söyledim. Kız ise "derslerime odaklanıyorum, arkadaşlarımla da görüşmüyorum." dedi. Bir şeyler daha yaşandı engelledi beni. Aradan zaman geçti. Sonra kızla annelerimizin telefonlarında konuştuk. Instagram'dan takip isteğimi kabul etmesini ve WhatsApp'tan engelimi kaldırmasını istedim. "o da sınavlarım var bitsin yaparım dedi. Ve hatta bende senin kalbini kırdıysam özürdilerim." dedi fakat isteği reddetti engeli de kaldırmadı. Sonra kızın gittiği lisenin Instagram sayfasını stalkladım. Bir tane erkeğin yanındaydı. İzmir'e gezi düzenlenmiş her fotoğrafta onun yanında. Başka fotoğraflarda vardı onda da onun yanındaydı. Aradan biraz zaman geçti o yanındaki çocuğun Instagram'ını buldum. Profil fotoğrafında hoşlandığım kızla yan yana fotoğraf çekinmişler. Bende depresyona girdim ve 1 buçuk ay psikiyatri hastanesine yattım. Üstüne 8 tane ekt elektro şok tedavisi aldım. Fakat hiçbir şey yaramadı.

Aradan 3 ay geçti. Artık dayanamadım. Sürekli ona karşı olan aşkım içimi acıtıyordu. Sonra hoşlandığımı söyledim. "hoşlandığımı hatta platonik olduğumu Allah korusun kanser olsa saçları dökülse ve çirkinleşse ben ona yine ilgi duyacağımı ve onu çok seveceğimi hatta ömür boyu ilgieneceğimi. Ama sen beni sevmiyorsun açık liseden okuyorum, vasıfsızım ve statüsüzüm, derslerim iyi değil. Sonra kızın lisesinin Instagram sayfasından stalkladığımı başka biriyle sevgili olup bana ihanet ettiğini. Bana kimseyle görüşmeyip hatta arkadaşlarımla da görüşmeyip derslerine odaklanacağını yalan söylediğini." söyledim.

Sonra annesine haber vermiş. Kızın annesi benim ailemi aramış. Ve şöyle demiş "bu çocuğa ne yapacaksanız yapın bıktık artık." demiş. Sonra telefon konuşmasının araya girip: "benim yaşadıklarımı bilmiyorsunuz sürekli bana deli muamelesi yapıyorsunuz." dedim ve öfke nöbeti geçirdim. Buzlu cama yumruk attım, elim şişti. Sonra kendi ailem beni kışkırttı. "o kız seni sevmiyor ve rahatsız oluyor daha ne yazıyorsun." diye. (ailem baskıcı). Sonra ambulans çağırdılar acile götürdüler.

Şimdi yeni hoşlandığım kızdan bahsedeyim. Yine babalarımız arkadaş. Annelerimiz de arkadaş kız benden 4 yaş büyük. Aynı şehirde değiliz. Kız üniversite okuyor Kırşehir'de. Sevgilisi yok diye biliyorum. Aynı ortamda sık sık bulunamıyoruz. Hiç arkadaşım olmadığı için konuşacak kimsem de yok. O yüzden sürekli Instagram DM'den yazmak istiyorum. İlgi istiyorum. Hatta sevgili olmak istiyorum. Şu an ona aşkımı itirafta edebilirim, hediye göndereceğim bahanesiyle aşk mektubu da yazabilirim. Ama yine bahsettiğim travma yaşanır diye kaygılanıyorum.

Psikolojik rahatsızlıklarım günden güne artıyor 5 senedir de çabalıyorum bir türlü iyileşme olmuyor. İlaçlar fayda etmiyor. Kullanmadığım antidepresan kalmadı, 2 kere psikiyatri hastanesine yattım. 2. olan çok iğrençti anlatmak istemiyorum ama kısacası dışarı çıkması yasak olan ve F tipi kapalı cezaevi gibiydi. Beni psikiyatr, psikiyatri hastanesi ve antidepresanlar iyileştiremez. Bir sevgilim olsa, elimden tutsa, benimle ilgilense, beni sevse ve sarılsa hiçbir psikolojik rahatsızlığım kalmayacak. Ama arkadaşlarım da, abi-abla olarak gördüklerim de, ailem de, hoşlandığım kızlar da bana kötü davranıyor. Bir kız bana şans versin yemin ederim çok mutlu olur. Bende onunla ilgilenirim. Sevgiliye ihtiyacım var. Yalnızlıkla baş edemem.

Sorularım:
Instagram DM'den yazarak sohbet ederek etkileyebilir miyim kızı?
Yine aynı travmatik şeyler yaşanmaması için ne yapmam gerek?
Kıza nasıl davranmalıyım nelere dikkat etmeliyim?

Yeni kız şu konudaki kız, benden 4 yaş büyük olan:
 
Kuran müslümanıyım kul hakkı yemem, dedikodu yapmam, haramlara bulaşmam.
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَض۪يقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَۙ
(Hicr 97)
Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.

اَلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِۜ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُۜ
(Rad 28)

Onlar, inananlar ve kalpleri Allah’ı anmakla huzura kavuşanlardır. Biliniz ki, kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.


Öncelikle hem manevi olarak hem de psikolojik olarak kendine destek olacak şeyler bul. Kur'an Müslümanıyım diye belirttiğin için birkaç örnek vermek istedim.

Bu konumda önceliğin kendin olmalı, sevdiğin kişi değil. Önce kendi huzuruna kavuşman gerekiyor. Bunun için gerekli destekleri kendine bul, yardım da al. Psikolog takviyesi alman yararına olur bence.
 
Konu yemin ederim troll değil. Anlatacak kimsem yok buraya yazıyorum. 18 yaşındayım. Bana OKB, duygu durum bozukluğu, dikkat eksikliği, öfke kontrolü ve yaygın gelişimsel bozukluk teşhisi konmuştur psikiyatri tarafından. Psikolojik rahatsızlıklarımdan dolayı üniversite okuyamıyorum. 4-5 senedir psikiyatriste gidiyorum ve antidepresan kullanıyorum. Okuldan atıldım, dershaneyi bıraktım, ders çalışamıyordum. Ailemle sorunlarım var, babamdan şiddet gördüm defalarca, arkadaşlarım dışladı. Ve en kötüsü herkes beni dışlıyor. Engelliyorlar, görüşmek istemiyorlar. Kötü biri de değilim örümcek görmüştüm, kağıtla alıp ölmesin diye toprağa saldım defalarca kez. Ama insanlar benim gibi iyi niyetli birini deli muamelesi yapıp dışlıyorlar. Kuran müslümanıyım kul hakkı yemem, dedikodu yapmam, haramlara bulaşmam. Ne oyun oynamak, ne fitness yapmak, ne dizi film izlemek, kitap okumak zevk vermiyor ve yapamıyorum. Mesela dikkatim çok dağılıyor izlediğim dizi Türkçe dublaj olsa bile bir şey anlayamıyorum. Gittikçe kötüye gidiyor psikolojim. İyileşeceğimi düşünmüyorum. Ömür boyu canım acacak "insan" denilen şey yüzünden. Psikiyatri hastanesine yattım ve üstüne 8 tane ekt tedavisi aldım. Beni engelleyenlere ve dışlayanlara derdimi anlattığımda "ben artık görüşmek istemiyorum." diyorlar. Zaten deneyimli ve 60-70 yaşlarında profesör psikiyatristte: "bir yerden sonra bende yardımcı olamadığımı düşünüyorum."

Travmatik olayı anlatayım:
Hoşlandığım kız vardı ve çocukluk arkadaşıyız. Ailelerimizde tanışıyor. Hatta ailelerimiz 40 senedir arkadaş çok iyi geçinirdik. Çocukken çok samimiydik. Yılda 2 kez falan görüşüyorduk. 5-6 yaşlarında çok sık görüşürdük. 14 yaşında ben bu kıza aşık oldum. Sonra kızla ilişki kurmak için Instagram DM'den yazdım. Hal hatır sordum. Konuştuk falan. Sonra ben kıza "sana beni psikolojik olarak etkileyen bir olayı anlatacağım bir görüştüğümüzde." dedim. Sonra aradan 1-2 ay geçti ve ailecek pikniğe gittik. Hem ona romantiklik ve beni sevsin diye peluş panda aldım. Çok sevindi ve bana sarıldı. Öyle bir sarıldı ki aşırı heyecanlandım. Sonra ikimiz baş başa bir çardağa oturduk ve bana deli muamelesi yapmayacak şekilde okulda yaşadığım açık liseden okudğumu, akran zorbalığını, psikiyatrik tedavi aldığımı ve antidepresan kullandığımı söyledim. Ama akran zorbalığı yüzünden kavga etmiştim. Zorbayı ağır yaraladım. Mahkemelik oldum. Mahkemedir, şiddet eğilimi ve bazı özel olayları anlatmadım dediğim gibi bana deli muamelesi yapmayacak şekilde okulda yaşadığım akran zorbalığını, psikiyatrik tedavi aldığımı ve antidepresan kullandığımı söyledim. Kız ise "istediğin zaman bana yazabilirsin gerekirse telefon numaramı veririm." falan dedi. Sonra telefon numarasını verdi. Taciz olur kaygısı yüzünden ve sürekli yazarsam rahatsız olur diye ayda 1 kere yazıyordum. Hal hatır soruyordum. Sohbet ediyorduk. Mesela browni yapmış, lezzetli olmadığı için bana üzgün olduğunu anlatıyor, sohbet ediyoruz işte. Yine ayda 1 kere yazıyorum rahatsız olur kaygısıyla. İşte sohbet ediyorduk.

Bir süre sonra görüldü atmaya ve mesajlara cevap vermemeye başladı. Biraz kendi haline bıraktım hem taciz olmasın diye. Doğum günü geldiğinde lego gül 40460 aldım romantiklik olsun diye. Doğum gününü kutladım ve hediyesiyle kargoyla göndereceğimi sordum yine görüldü attı. Sonra ben neden böyle yaptığını ve kalp kırıcı olduğunu söyledim. Kız ise "derslerime odaklanıyorum, arkadaşlarımla da görüşmüyorum." dedi. Bir şeyler daha yaşandı engelledi beni. Aradan zaman geçti. Sonra kızla annelerimizin telefonlarında konuştuk. Instagram'dan takip isteğimi kabul etmesini ve WhatsApp'tan engelimi kaldırmasını istedim. "o da sınavlarım var bitsin yaparım dedi. Ve hatta bende senin kalbini kırdıysam özürdilerim." dedi fakat isteği reddetti engeli de kaldırmadı. Sonra kızın gittiği lisenin Instagram sayfasını stalkladım. Bir tane erkeğin yanındaydı. İzmir'e gezi düzenlenmiş her fotoğrafta onun yanında. Başka fotoğraflarda vardı onda da onun yanındaydı. Aradan biraz zaman geçti o yanındaki çocuğun Instagram'ını buldum. Profil fotoğrafında hoşlandığım kızla yan yana fotoğraf çekinmişler. Bende depresyona girdim ve 1 buçuk ay psikiyatri hastanesine yattım. Üstüne 8 tane ekt elektro şok tedavisi aldım. Fakat hiçbir şey yaramadı.

Aradan 3 ay geçti. Artık dayanamadım. Sürekli ona karşı olan aşkım içimi acıtıyordu. Sonra hoşlandığımı söyledim. "hoşlandığımı hatta platonik olduğumu Allah korusun kanser olsa saçları dökülse ve çirkinleşse ben ona yine ilgi duyacağımı ve onu çok seveceğimi hatta ömür boyu ilgieneceğimi. Ama sen beni sevmiyorsun açık liseden okuyorum, vasıfsızım ve statüsüzüm, derslerim iyi değil. Sonra kızın lisesinin Instagram sayfasından stalkladığımı başka biriyle sevgili olup bana ihanet ettiğini. Bana kimseyle görüşmeyip hatta arkadaşlarımla da görüşmeyip derslerine odaklanacağını yalan söylediğini." söyledim.

Sonra annesine haber vermiş. Kızın annesi benim ailemi aramış. Ve şöyle demiş "bu çocuğa ne yapacaksanız yapın bıktık artık." demiş. Sonra telefon konuşmasının araya girip: "benim yaşadıklarımı bilmiyorsunuz sürekli bana deli muamelesi yapıyorsunuz." dedim ve öfke nöbeti geçirdim. Buzlu cama yumruk attım, elim şişti. Sonra kendi ailem beni kışkırttı. "o kız seni sevmiyor ve rahatsız oluyor daha ne yazıyorsun." diye. (ailem baskıcı). Sonra ambulans çağırdılar acile götürdüler.

Şimdi yeni hoşlandığım kızdan bahsedeyim. Yine babalarımız arkadaş. Annelerimiz de arkadaş kız benden 4 yaş büyük. Aynı şehirde değiliz. Kız üniversite okuyor Kırşehir'de. Sevgilisi yok diye biliyorum. Aynı ortamda sık sık bulunamıyoruz. Hiç arkadaşım olmadığı için konuşacak kimsem de yok. O yüzden sürekli Instagram DM'den yazmak istiyorum. İlgi istiyorum. Hatta sevgili olmak istiyorum. Şu an ona aşkımı itirafta edebilirim, hediye göndereceğim bahanesiyle aşk mektubu da yazabilirim. Ama yine bahsettiğim travma yaşanır diye kaygılanıyorum.

Psikolojik rahatsızlıklarım günden güne artıyor 5 senedir de çabalıyorum bir türlü iyileşme olmuyor. İlaçlar fayda etmiyor. Kullanmadığım antidepresan kalmadı, 2 kere psikiyatri hastanesine yattım. 2. olan çok iğrençti anlatmak istemiyorum ama kısacası dışarı çıkması yasak olan ve F tipi kapalı cezaevi gibiydi. Beni psikiyatr, psikiyatri hastanesi ve antidepresanlar iyileştiremez. Bir sevgilim olsa, elimden tutsa, benimle ilgilense, beni sevse ve sarılsa hiçbir psikolojik rahatsızlığım kalmayacak. Ama arkadaşlarım da, abi-abla olarak gördüklerim de, ailem de, hoşlandığım kızlar da bana kötü davranıyor. Bir kız bana şans versin yemin ederim çok mutlu olur. Bende onunla ilgilenirim. Sevgiliye ihtiyacım var. Yalnızlıkla baş edemem.

Sorularım:
Instagram DM'den yazarak sohbet ederek etkileyebilir miyim kızı?
Yine aynı travmatik şeyler yaşanmaması için ne yapmam gerek?
Kıza nasıl davranmalıyım nelere dikkat etmeliyim?

Yeni kız şu konudaki kız, benden 4 yaş büyük olan:
Konuşma çünkü hissettiğin duygu muhtemelen beyninin seninle oynadığı oyunla ilgili. Benzer bir durumu bende yaşadım.
 
Haklısın ama ilgi ve aşka ihtiyacım var.
Aynı durumu bende yaşadım. Ve bence kadın veya erkek fark etmez, korumasına ihtiyacımız yok. Narsisizminin sesini dinle bence. Biraz söv biraz kız sonra unut. Yeni hobiler edinip kendini geliştirebilirsin bence.

Ek: Tam anlamıyla okudum. Öncelikle geçmiş olsun. Bence kıza yürüme çünkü 4 yaş büyük. Bence yapman gereken kendini geliştirmen. Mesela ben aşırı öfkeli bir insanım. Bu sebeple spor salonuna gidip kaldırdığım ağırlıkları birine zarar veriyormuş gibi düşünerek tutuyorum. Veya dinginleşmem gerektiğinde sevdiğim bir müzik veya sevdiğim bir şiir açıp dinliyorum. Veya benim gibi arada dışarı çıkıp göğe, yıldızlara, kendine veya geçip giden kalabalığa şiir yazabilirsin.

Ek 2: IG topluluklarında benim bildiğim senin gibi insanlar için çeşitli yerler vardı. Tam olarak bilmediğim için yazmayacağım fakat sosyalleşmek istersen onları deneyebilirsin.
 
Son düzenleme:
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَض۪يقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَۙ
(Hicr 97)
Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.

اَلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِۜ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُۜ
(Rad 28)

Onlar, inananlar ve kalpleri Allah’ı anmakla huzura kavuşanlardır. Biliniz ki, kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.


Öncelikle hem manevi olarak hem de psikolojik olarak kendine destek olacak şeyler bul. Kur'an Müslümanıyım diye belirttiğin için birkaç örnek vermek istedim.

Bu konumda önceliğin kendin olmalı, sevdiğin kişi değil. Önce kendi huzuruna kavuşman gerekiyor. Bunun için gerekli destekleri kendine bul, yardım da al. Psikolog takviyesi alman yararına olur bence.
5 Senedir alıyorum zaten psikiyatrist+antidepresan tedavisi+psikolog ilerleme yok zarar görme var. Bence ben değil beni dışlayan ve bana zarar veren insanların psikoloğa gitmesi lazım. Bir insana nasıl davranacaklarını öğrenmeliler.

Aynı durumu bende yaşadım. Ve bence kadın veya erkek fark etmez, korumasına ihtiyacımız yok. Narsisizminin sesini dinle bence. Biraz söv biraz kız sonra unut. Yeni hobiler edinip kendini geliştirebilirsin bence.

Ek: Tam anlamıyla okudum. Öncelikle geçmiş olsun. Bence kıza yürüme çünkü 4 yaş büyük. Bence yapman gereken kendini geliştirmen. Mesela ben aşırı öfkeli bir insanım. Bu sebeple spor salonuna gidip kaldırdığım ağırlıkları birine zarar veriyormuş gibi düşünerek tutuyorum. Veya dinginleşmem gerektiğinde sevdiğim bir müzik veya sevdiğim bir şiir açıp dinliyorum. Veya benim gibi arada dışarı çıkıp göğe, yıldızlara, kendine veya geçip giden kalabalığa şiir yazabilirsin.

Ek 2: Ig topluluklarında benim bildiğim senin gibi insanlar için çeşitli yerler vardı. Tam olarak bilmediğim için yazmayacağım fakat sosyalleşmek istersen onları deneyebilirsin.

Soru 1) IG toplulukları ne oluyor detaylandırır mısınız? Ve IG nedir?
Soru 2) bende spor yapıyorum ama zevk vermiyor depresyondan. Boş durmamak için yapıyorum. Bilgisayar oyunu oynayamıyorum çünkü Call of Duty Black Ops'taki o CIA ajanlarını, arkadaş olan ana karakterleri kıskanıyorum. Benim hiç arkadaşım yok. Bugün de en iyi arkadaşım tatsız bir şey yaşandı.

Mesela beni geçmiş hayatımdaki zorbalayanları da düşman olarak görüyorum. Örneğin Modern Warfare 3'teki makarov.

Asker olmak isterdim. Polis özel harekat veya MİT ajanı. Bu Türkiye Cumhuriyeti devleti için o lanet PKK, Ypg'li teröristlerin canını almak isterdim. Asker de olamıyorum skolyoz var 33 derece. Üstüne antidepresan kullanıyorum. Derslerim de iyi değil. Benim değer verdiğim iki şey var madem insanlar dışlıyor. Değer verdiğim iki şey Müslüman olmam ve Türk olmam. @Geraltın kılıcı
 
Son düzenleme:
Soru 1) IG toplulukları ne oluyor detaylandırır mısınız? Ve IG nedir?
Soru 2) bende spor yapıyorum ama zevk vermiyor depresyondan. Boş durmamak için yapıyorum. Bilgisayar oyunu oynayamıyorum çünkü Call of Duty Black Ops'taki o CIA ajanlarını, arkadaş olan ana karakterleri kıskanıyorum. Benim hiç arkadaşım yok. Bugün de en iyi arkadaşım tatsız bir şey yaşandı.

Mesela beni geçmiş hayatımdaki zorbalayanları da düşman olarak görüyorum. Örneğin Modern Warfare 3'teki makarov.

Asker olmak isterdim. Polis özel harekat veya MİT ajanı. Bu Türkiye Cumhuriyeti devleti için o lanet PKK, Ypg'li teröristlerin canını almak isterdim. Asker de olamıyorum skolyoz var 33 derece. Üstüne antidepresan kullanıyorum. Derslerim de iyi değil. Benim değer verdiğim iki şey var madem insanlar dışlıyor. Değer verdiğim iki şey Müslüman olmam ve Türk olmam. @Geraltın kılıcı
O zaman normal sizin hastalığın ilerlemesi. Bu tip psikolojik hastalıklar sert ve baskıcı zihniyetle daha da artıyor. Öncelikle kitap okumaya başlayın. Stoik anlatıyı iyi bir şekilde işleyen kitaplar olabilir. Sonrasında 432 frekans müzikler dinlemeye çalışın. Yani aslında rahat hissetmeye çalışacaksınız.