Yaşadığınız tuhaf veya paranormal olayları anlatın

Aslında her ne kadar dini konulardan uzak durmaya çalışsam da tanrının var olduğunu rüyamda iliklerime kadar hissetmiştim.

Rüyada attığım her adım bile aklımda şu an. Ruhum bildiğin bedenimden kopmuştu ve ben başka yerdeydim.
Bence gördüğümün dinlerde geçen tanrı inanışıyla hiçbir alakası yok. Çok farklı duygu.

Halam yani teyzem kansere yakalandığı gün gecesi uyuduğum zaman ağlayarak gözümü kapattım ve içimde bağırdım evrende bulunan her mistik varlıktan, tüm tanrılardan, iç sesimin frekansını duyabilen her şeyden yardım istedim zamanda geçmişe dönüpte bir anlık evdekileri haberdar etsem diye ameliyatı en azından 3-4 ay önce yapsak diye.

Nereden aklıma geldiyse artık çaresizlik mi diyelim bilemedim.
Yahu arkadaşlar gözümü bir kapadım. Bembeyaz bir odadayım 4x4 metrelik.
Sanki duvarları yeri ve tavanı cam gibi ama hafif işık vuruyor içeriye.
Sol duvarın dışında işıklı cam arkasında gölgeler geçtiğini hissediyordum hafif hafif beliriyordu gibi.
İleriye 2 adım atarak ön duvara yaklaştım elimi ileriye uzatıp duvardan aynı odanın tekrarına geçtim.
Bu 2. odada yine aynı odaydı ama sanki sağ tarafımda benim 2 katı büyüklüğümde bir gölge gibi bir şey durduğunu hiss ediyordum.
Dönüp onun tarafa da bakmıyordum önümdeki beyaz duvara bakıyordum. Rahattım korkmuyordum.
Sağımda olan bu bilge diyelim 2 adım ileri atmamla beraber tüm evrenin yaratılış şeklini bedenime hüpletti.
Sanki konuşmadan etmeden milyarlarca yıllık tüm olayları bir küçük an içinde öğrenmiş ve onaylanmış gibiydim.
Hayır neden bu şöyle oldu da diyemedim. Tamamdır reis modunda ilerledim önümdeki odaya.
Elimi uzattım 3. odaya duvardan geçtim. Yine aynı oda gibi ama yukarı tavan artık uzaya açılıyor ve karşımda tam daire dünya canlı olarak.
Artık sol kolumun yanında da benim gibi bir garibanın durduğunu hissettim.
O gariban arkadaşında çok çaresiz olduğunu biliyordum artık nereden biliyordumsa.
Yine 2 adımda dünyayı ve tüm olup geçen bilgileri bedenime hüpletti. Konuşmadan etmeden anlık bir şey.
Dil desen dil değil, frekans desen frekans değil. Tüm vücut sanki bilgiyi bir anda içine çekiyor. Ve konuşarak anlatmak da mümkün değil.
Gariban arkadaşımla, ben gariban önümüzdeki duvardan geçtik yine. 4. odaya. İkimizin de önünde kutu vardı.
Benim kutumdan 1 yarım elma, eski çalışır bir el saati, 1 dilim ekmek çıktı.
Beni sağ duvara yönlendirdi ve geçtim. Ama geçtiğim oda çok farklıydı. Önümde şeffaf cam duvar vardı. Eski bir evin içini görüyordum.
Evde eski büyük bir saat orta mekanizması sallanıp çalışanlardan vardı. Sağ tarafta anne ve baba.
Sol tarafta yani anne babanın önünde bir küçük çocuk vardı hasta gibiydi anne ve babası seviniyordu.
Sanki çocuk yeni yeni yürümeyi öğrenmiş gibi eğilip çocuğa gel gel yapıyorlardı.
Bir anlık ben bunları izlerken bulunduğum odanın içinden yüksek ses geldi. Orası sana ait değil oraya bakma diye.
Geri dönüp bulunduğum odaya baktığımda hastane odasında olduğumu fark ettim.
Ortada 1 tek hasta yatağı vardı ve halam (teyzem) yatakta yatıyordu.
Yaklaştım kısık sesle sana ne oldu böyle diye sordum ağlayarak. Dönüp bana demez mi?
Askerlikten sonra hiç yanıma bile gelip beni ziyaret etmedin diye? Ben bir anda şaşırdım ve anında hatırladım rüyada bile olsam da.
Çünkü askerlikten sonra her zaman yanında olmuştum yani.
Bunu fark ettiğim anda, bu işte bir terslik var deyip doktor tarafa baktığım anda doktor iğneye serum çektiği gibi rüyadan zıpladım.
Rüyadan ağlayarak uyanmıştım o derece. Sanki aga ben hiç uyumadım başka bir yere uğrayıp geldim.

İş de bulamıyordum, bir gün sonra normal maaşlı bir iş var diye komşu koşarak geldi. Allah Allah dedim iş için gitmediğim yer kalmamıştı. Nasıl mümkün olduki bu diye?

Zor da olsa çalıştım. Tüm kazancımı teyzemin ilaçlarına harcadım annem gibiydi. Umarım benden şikayetçi olmamıştır.

Sanki rüyada bana gösterildi eğer zamanda geriye gidersen o zaman da aileni unutursun diye.
Askerlikten sonra hiç uğramadın sözü beni çok üzdü.

Neyse ben bunu hiçbir zaman unutmam.
1 rüya bu kadar detaylarla aklımda kalmışsa o artık benim için rüya değil. Çünkü bizzat yaşadım gördüm, konuştum, duydum ve hissettim.

Yani bildiğim tanrı öyle oruc bozuldu diye sizi cezalandıracağım kafasında değil. Onu sizin de bilmenizi isterim.
Düzgün yaşayın normal insan gibi. Saf insan olursanız bence size daha fazla önem verir içinizde kurnazlık ve kötülük olmasın.

Biraz yalan gibi gelecek ama anlatmak isterim.

Biz 3 kuzen bir dağa çıktık ve işte gittik oraya ama işte hani derler ya hava durgun ve sanki dünyada kimse kalmamış gibi öyle oldu ve biz işte korktuk normal olarak çünkü sessiz, insan yok. Sonra işte böyle tok tok tok sesi var, gittikçe yakınlaşıyor. Biz de işte orada bir zeytin ağacı var ortada, oradan bir taşın adını saydık, 46 çıktı. Sonra böyle ses yükselmeye başladı, ben diğer kuzenle koşmaya başladık ve önümüzden köpek havlama sesi geldi ve önümüzde köpek yoktu, hayır ses yankısı değil, önümüzdeydi. İkinci gelişimizde tekrar saydık, 40 çıktı. 1 kere saymadık, 5 kere falan 40 çıktı. Değişen hiçbir şey olmamıştı. Sonra ben bastım, bu halimle 2-3 km ötedeki bakkala tek nefeste koştum.

Muğla taraflarında yaşadığım için etraftaki olayları duyup bir merakla arkadaşlarla 2022 başlarında Kavaklıdere köyüne gittik. Gece oluyordu, saat akşam 7 gibi falan vardık konuma. O kadar sessiz ve ıssız duruyordu ki insan bir şey yoksa da ürperiyor.

3 harfli muhabbetler çok dönüyordu burada. Fenerleri aldık, 4 kişi 2-2 dağıldık köye. İncir ağacına benzettiğim ağaca yaklaşırken anormal bir ses geldi; insan değil, hayvan değil. Sağ çaprazda 1 tane yıkık ev vardı ve 3-4 saniyeliğine bildiğin evin tüm ışıkları yandı ve söndü.

Bir korktuk biz, 2 kişi olarak arabaya belki 100 metre var, yokuş aşağı uçtuk desem yeridir neredeyse. Diğer arkadaşları bırakıp kaçacaktık çünkü köyde elektrik yok, yol bile düzgün değil. Dacia Duster ile zor girdik köye. Yazsam daha olay olur burada fakat o gün ne yaşadığımı ben biliyorum ve imkansız diyeceğim bir olay oldu.

Rustin Cohle dedi:

Muğla taraflarında yaşadığım için etraftaki olayları duyup bir merakla arkadaşlarla 2022 başlarında Kavaklıdere köyüne gittik. Gece oluyordu, saat akşam 7 gibi falan vardık konuma. O kadar sessiz ve ıssız duruyordu ki insan bir şey yoksa da ürperiyor.

3 harfli muhabbetler çok dönüyordu burada. Fenerleri aldık, 4 kişi 2-2 dağıldık köye. İncir ağacına benzettiğim ağaca yaklaşırken anormal bir ses geldi; insan değil, hayvan değil. Sağ çaprazda 1 tane yıkık ev vardı ve 3-4 saniyeliğine bildiğin evin tüm ışıkları yandı ve söndü.

Bir korktuk biz, 2 kişi olarak arabaya belki 100 metre var, yokuş aşağı uçtuk desem yeridir neredeyse. Diğer arkadaşları bırakıp kaçacaktık çünkü köyde elektrik yok, yol bile düzgün değil. Dacia Duster ile zor girdik köye. Yazsam daha olay olur burada fakat o gün ne yaşadığımı ben biliyorum ve imkansız diyeceğim bir olay oldu.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Ben de Muğlalıyım. Zaten Muğla'da yaşadım olayları. Kavaklıdere çok korkunç bir yer hocam. Geçmiş olsun incir ağacı sıkıntı buralarda.

B

dixtuel dedi:

Hocam o yalan gibi gelecekse benim başta anlattığım ve bu direkt yalan gibi bir şey olur herhalde;
Bu olayda aynı başta bahsettiğim köyde oldu ve; benim bir arkadaşım var 2. sınıftan beri tanıdığım var 13 yıldan fazladır, onların da pancar tarlaları var çeltikleri var bir gece abisi bize dedi ki gidin suların aktığı (barajdan sular geliyor akıyor bazı çukurlar var işte 3-4 yol ağzı gibi oraları cuvalla kapatıp bir tarafa daha fazla su gitmesi sağlanır falan) yolda başkalarına giden tarafı kapatın onlar bizimkini kapamıs kuruyacak neyse tamam dedik bindik motosiklete gittik baraj yoluna (ev mev yok yakında bombos tarlalar var işte karanlık bir de) gece 12-1 gibi, arkadaşım bana dedi ki sen motorun basında bekle başkası gelirse yakalanmayak atlar kaçarız bende gideyim suyu ayarlayayım ve hani bu uzun kamıs gibi seylerin arasında ince biyol var o cukura giden o oradan gitti ben bekliyorum, nasıl anlatayım benim durdugum yer düzlük ama yolun karsısı bir tık eğimli yukarıya doğru yukarıdada bir ağac var, ben yakından koyun sesleri duymaya başladım ama o saatte koyun otlatılmaz ve yeri de orası değil ayrıca hiçbir şey yoktu etrafımda, koyunlara takılan çanları falan duydum daha da yakınlastı falan sesler arkadaşıma mesaj attım gel gidelim diye, sonra ağacın yakınında bir gölge gördüm kapkaranlık siyah ve 2 metre gibi oradan bir de ıslık sesi duydum, neyse biraz bekleyince arkadaşım geldi yüzü bembeyazdı ama direkt atladık gittik eve, evde sordum oda bana anlattı gittiğimizde bir ıslık sesi duydum ileride bir silüet gordum falan diye o günden sonra korkudan traktörle gittik hep iyi kötü tüm ışıklarını açıyorduk bir de dandik bir ses sistemi vardı şarkı açıyorduk korkudan giderken.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Ben bir tane daha koyayım konuya. Gece oldu, sabaha kadar konuşsak yeridir Şimdi ben 2023 yazı falan işte salonda yatıyorum, tek püfür püfür klima var. İşte gece uyandım, açtım TV'den film izliyorum, Spider-Man. Gece 4 gibi oldu olmadı, ben camı açtım, size tarif edeyim; camı açınca ormanlığı görüyor, oradan dağı. Ormanlıkta bir ağaçta up uzun bir gölge gibi bir şey var. Ben korktum, direkt yatağa girdim. 2-3 kere baktım, hala orada yüzü aydınlanıyor. En son çarşafı söktüm, yüzüme attım, uyudum. Gerçekten korkutucuydu, bilmiyorum, umarım bir göz yanılsamasıdır.

Evet, tam şu an yataktayım, elimde telefon. Sanki şu an yatağın arkasından biri bana bir şey mırıldanıyormuş gibi bir ses geliyor.

Nikki Freeman dedi:

Evet, tam şu an yataktayım, elimde telefon. Sanki şu an yatağın arkasından biri bana bir şey mırıldanıyormuş gibi bir ses geliyor.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Arkana dönüp bak.

ElonXMusk dedi:

Arkana dönüp bak.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Baktım ama kimse yok. Endişeliyim.