I
Gece bir yıldız doğuruyor içimde:
Gerçek kadar yumuşak, umut gibi vahşi;
Bir yıldız ki daha kesif manolyalardan
Ve daha alaca en sıcak kuştan.
Gece bir yıldız doğuruyor içimde:
Sürünüp sırnaşarak, dokunur gibi
Dokunmaz gibi, anlık ve sürekli,
Çeperlerimden boşanıyor evren
Ve en berrak göğü gövdemin,
Bir sokak lambası gibi göz kırpıyor.
Sokaktan gelene geçene karışıyorum.
II
Bir Hiç ya da Her Şey,
Kendin kalmak - arada olmak -
Kendin kalamamak - her şeyde olmak -
Yahut nedir ki tanımlar gövdemi?
Umduğum kimsenin yarısı dahi değilim.
Ne olmak peki? - Yaprak, ağaç mı
Yoksa dönüşmek mi bir başka şeye?
Masal kahramanı değiliz halbuki,
Önceden tasarlanmış bir son da yok bizim için.
III
Geceyi koynuma alıyorum,
Kardeş milyonlarca yıldızı,
Ay'ı, o büyük feneri,
İnsan kalmak mı yoksa
Büyük bir şey mi daha da-
Yine yollara düşmek çocukça...
IV
Ve tabanlarımız yemyeşil olmuş çimen kokusundan;
Bazen sana yaklaşmak ve sende kaybolmak-
O vakit ne seni görmek ne başka bir şeyi;
Kendinle dahi olamamak.
Bırakıp bütün her şeyi
Bir başka yarına uyanmak.
10 Eylül 2022, Cumartesi
@7025
Not: Bu şiiri Louis Aragon üzerine çalışmalar yaptığım vakit yazdım; ondan mülhem olduğu gibi onu andırması da bilen arkadaşlar için işin cilvesidir diye tahmin ediyorum.
Gece bir yıldız doğuruyor içimde:
Gerçek kadar yumuşak, umut gibi vahşi;
Bir yıldız ki daha kesif manolyalardan
Ve daha alaca en sıcak kuştan.
Gece bir yıldız doğuruyor içimde:
Sürünüp sırnaşarak, dokunur gibi
Dokunmaz gibi, anlık ve sürekli,
Çeperlerimden boşanıyor evren
Ve en berrak göğü gövdemin,
Bir sokak lambası gibi göz kırpıyor.
Sokaktan gelene geçene karışıyorum.
II
Bir Hiç ya da Her Şey,
Kendin kalmak - arada olmak -
Kendin kalamamak - her şeyde olmak -
Yahut nedir ki tanımlar gövdemi?
Umduğum kimsenin yarısı dahi değilim.
Ne olmak peki? - Yaprak, ağaç mı
Yoksa dönüşmek mi bir başka şeye?
Masal kahramanı değiliz halbuki,
Önceden tasarlanmış bir son da yok bizim için.
III
Geceyi koynuma alıyorum,
Kardeş milyonlarca yıldızı,
Ay'ı, o büyük feneri,
İnsan kalmak mı yoksa
Büyük bir şey mi daha da-
Yine yollara düşmek çocukça...
IV
Ve tabanlarımız yemyeşil olmuş çimen kokusundan;
Bazen sana yaklaşmak ve sende kaybolmak-
O vakit ne seni görmek ne başka bir şeyi;
Kendinle dahi olamamak.
Bırakıp bütün her şeyi
Bir başka yarına uyanmak.
10 Eylül 2022, Cumartesi
@7025
Not: Bu şiiri Louis Aragon üzerine çalışmalar yaptığım vakit yazdım; ondan mülhem olduğu gibi onu andırması da bilen arkadaşlar için işin cilvesidir diye tahmin ediyorum.
