Birkaç yorum gördüm, alıntılamıyorum. Alıntılayınca gariptir, cevap gelmiyor. Anonim bir şekilde yazayım, üstüne alınan alınsın.
"Türk vatandaşı olmaktan utanıyorum, ümidim kalmadı, bu halktan bir şey olmaz" vs. okudum genel olarak. Tek kişi değil, birkaç üye bu şekilde beyan vermiş.
Yani arkadaşlar anlayamıyorum, biz burada elimizi taşın altına koyuyoruz. Bizzat buradaki konteyner kente gittik, kapı kapı dolaştım, gereksinimler neler soruşturduk ve kendimizce rapor hazırladık. Raporu kendince kitlesi olan bir içerik üreticisine ulaştırdık, ihtiyaçları kendimizce giderdik. Hani şahsen yürüyüş yapacak, protestolara katılacak bir ortamım yok. Malum deprem bölgesi ve genel itibarıyla AKP belediyeleri yönetimde lakin bu durum bizi alıkoyan bir şey değil. Yardıma ihtiyaç varsa edilir. Edecek durumunuz yoksa da çevrenize bildiklerinizi anlatın, şansınızı deneyin. En kötüsünden bunu yapın. Özellikle AKP'nin rezilliklerini anlatın. En azından içinde azıcık vicdan olanların "bütün partiler kötü ya" seviyesine geleceğine eminim. En iyi bilgilendirme yöntemi değil lakin en temeli bu gibime geliyor.
Kimseye de gelin deprem bölgesine siz de yardımcı olun demiyorum. Burada kimsenin durumu el vermez büyük ihtimalle. Lakin ümit kaybetmek nedir arkadaşlar? Halktan bir şey olmazsa siz nasıl muhalif oldunuz, en basitinden. Siz de bu toprağın insanı değil misiniz? "Türk vatandaşı olmak bir ayrıcalıktır" kafasında değilim, çok milliyetçi görüşlerim yoktur lakin halka inanırım. Bu halkın evlatları Abdülhamid'i devirmiştir, bu halkın evlatları emperyal güçleri Anadolu'dan sürmüş ve denize dökmüştür, gericileri en ağır şekilde cezalandırmıştır. Bu halkın evlatlarından ümit kesilmez, kendince üstüne düşen görevi yapar kenara geçersin. Benim düşüncem bu yöndedir. Azıcık siyasete ilgili bir insanın vatanını sevmeme gibi bir lüksü yok diye düşünürüm. Kafam beton olabilir, biz de bu yönden muhafazakarız belki ama vatanını seven herkes de en azından mücadeleye devam etmelidir. Ümidini yitirmemelidir. Ümidini yitiren bu halkın evladı değildir.