Bu ülkenin vatandaşı olmazsak aslında güzel bir ülke.
Aynen öyle 😅 ailemin ingiltereye taşınma planı var. İmkanımız da olmasına rağmen biliyorum ki bizim burada ailemiz var deyip gitmezler onlar. Gerçekten bazen kızıyorum aileme. Gerçekten dedikleri gibi iyiliğimizi bu kadar düşünüyorlarsa bana yapacakları en büyük iyilik beni şu ülkeden kurtarmak olacaktır. Ülkemden nefret ediyorum alın beni buradan.
 
Bir ara bir ilde tam hatırlamıyorum bir yasa çıkmıştı. En fazla 5 katlı bina yapılacaktı o bölgeye öyle bir kanun çıkmıştı. Şu an bakıyorum yeni binaların hepsi yine 5 katı aşıyor. Artık buna ne demeliyiz?
Sonra "senin ülkene borcun var sen burada büyüdün" diyorlar.
Asıl ülkemin bana borcu var. Bakın açık açık söylüyorum benim kimseye bir hayrım yok. Birinin yaptığının karşılığını asla veremedim ama gerçekten iyi bir insan olmaya çabalayanlardanım. Benim kimseye bir hayrım yok ama en azından bir ağırlığım, bir kötülüğüm yok. Tabiki aileye bir süre sonra yük olursun ama tek başına da o ülkedeki tüm insanları kötü duruma düşürmek ayrı bir başarı. Bunu görmeyen kör milletten de ben umudu keserim. Türk olmaktan asla gurur duymuyorum. Ama Mustafa Kemal Atatürk'e çok büyük saygım var. Maalesef o dönemlerde değiliz ama her şey değişti ☹️

Bu ülkede kendini kurtarmaya, kendini geliştirmeye mecbursun. Başka türlü yaşanması maalesef zor bir yerdeyiz. Ama ben tam tersine Türk olmaktan gurur duyarım, bir millet yüzünden kendi tarihime, ülkeme ve ırkıma küsecek değilim. En azından bunu söyleyebilirim. Yoksa ülkenin şu an bu halde olmasından dolayı kimsenin gururlandığı yok. İran ülkesine benzetilmeye doğru yönlendiriliyoruz ve istedikleri bu aslında. İran-Amerika futbol maçında insanlar kendi marşını söylemedi ve ıslıkladı. Dediğim gibi şu an yapılanlardan gururlanamayız ama ülkeyi kimseye teslim edemeyiz. Çünkü Türk Cumhuriyeti kolay kurulmadı.
 
Yok ben ümidimi yitirdim. En nazik tabiriyle bir zıkkım olmaz bu ülkeden. Gerçekten bakın ben 15 yaşındayım, şu an bile ülkenin durumundan isyan ediyorum. Artık aileme bir şey aldırırken ben bile masraftan kaçınır oldum. Siz de umudu kesin, isterseniz kesmeyin ama boşa umutlanıyorsunuz bu ülkeden artık bir zıkkım olmaz.
En azından AKP nefreti insanları diri tutmalı diye düşünüyorum. Daha yapılacak işler var diye düşünmek lazım.
 
Bu ülkede kendini kurtarmaya, kendini geliştirmeye mecbursun. Başka türlü yaşanması maalesef zor bir yerdeyiz. Ama ben tam tersine Türk olmaktan gurur duyarım, bir millet yüzünden kendi tarihime, ülkeme ve ırkıma küsecek değilim. En azından bunu söyleyebilirim. Yoksa ülkenin şu an bu halde olmasından dolayı kimsenin gururlandığı yok. İran ülkesine benzetilmeye doğru yönlendiriliyoruz ve istedikleri bu aslında. İran-Amerika maçında insanlar kendi marşını söylemedi ve ıslıkladı. Dediğim gibi şu an yapılanlardan gururlanamayız ama ülkeyi bunlara teslim edemeyiz. Çünkü Türk Cumhuriyeti kolay kurulmadı.
Eski tarihimiz asla aklımdan silinmeyecek ama gerçekten iyiye gitmeyeceği belli olan bir ülkeyi ben çok rahat silerim aklımdan. Beni kim vatan haini olarak görürse görsün, ülkemden nefret ediyorum.
Ama Atatürk kalbimizde.
 
Buna ne yorum yapılabilir ki? Deprem o kadar çabuk unutuldu ki çoğu insan hiçbir şey olmamış gibi yaşamına devam ediyor, üstelik binlerce can kaybı, yaralı varken. Önlem, tedbir vs. zaten hak getire, emanet yaşıyoruz.
Murat Kurum mesela 130 bin dedi can kaybı için. Kaybettiğimiz insanımızı bile bizden gizlemiş elemanlar.
 
Eski tarihimiz asla aklımdan silinmeyecek ama gerçekten iyiye gitmeyeceği belli olan bir ülkeyi ben çok rahat silerim aklımdan. Beni kim vatan haini olarak görürse görsün, ülkemden nefret ediyorum.
Ama Atatürk kalbimizde.

Atatürk kalbinde olsaydı böyle düşünmezdin. Atatürk ve silah arkadaşları cumhuriyeti kurarken nasıl kurduğunu unutmuşsun sanırım, hatırlatırım. Kalbinde olduğuna dair şüphem yok ama düşüncen aşırı yanlış..
 
En azından AKP nefreti insanları diri tutmalı diye düşünüyorum. Daha yapılacak işler var diye düşünmek lazım.
Adam ülkeye yapacağı kötülüğü yaptı zaten. Bu ülkenin düzeldiği günleri görmeye belkide benim ömrüm yetmeyecek. Bu parçalı halde 50 tane 10000 parçalık yapboz setini yaptıktan sonra sonra parçalayıp tekrar yapmak gibi bir şey.
 
Aynen öyle 😅 ailemin ingiltereye taşınma planı var. İmkanımız da olmasına rağmen biliyorum ki bizim burada ailemiz var deyip gitmezler onlar. Gerçekten bazen kızıyorum aileme. Gerçekten dedikleri gibi iyiliğimizi bu kadar düşünüyorlarsa bana yapacakları en büyük iyilik beni şu ülkeden kurtarmak olacaktır. Ülkemden nefret ediyorum alın beni buradan.
Param ve imkanım olsa hiç düşünmeden giderim bir daha da gelmem.
 
Adam ülkeye yapacağı kötülüğü yaptı zaten. Bu ülkenin düzeldiği günleri görmeye belkide benim ömrüm yetmeyecek. Bu parçalı halde 50 tane 10000 parçalık yapboz setini yaptıktan sonra sonra parçalayıp tekrar yapmak gibi bir şey.
İkna etme işi de bir yere kadar tabi. Sıkıntı yok, yurt dışından tahsilini alıp gelebilirsin mesela. Ama şu ülkeye verecek tek kuruş emeğim yok dersen de peşinden koşacak kimse olmaz açıkçası.
 
Atatürk kalbinde olsaydı böyle düşünmezdin. Atatürk ve silah arkadaşları cumhuriyeti kurarken nasıl kurduğunu unutmuşsun sanırım, hatırlatırım. Kalbinde olduğuna dair şüphem yok ama düşüncen aşırı yanlış..
Hocam bakın benim mantığım şöyle;
Atatürk bu ülkeyi bize armağan etti, gençliğe son vazifesi "Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır." Atatürk'ün büyük zorluklarla bizim için elde ettiği bu ülkede Tayyip kölesi olan insanlar arasında bu vazifeyi yerine getirmek çok zor. Artık Atatürk yok, artık ülkeyi bir çok yoksul ülkeden kötü duruma sokan Tayyip var. Tayyip ölene kadar da yerine başka biri gelmeyecek. O adam bu ülkeyi iyice bastırmadan da ölmez. Burada benim tek yapabileceğim şey isyan etmek ve karşılığında Silivriyi görebilirim. Bu ülkenin şu an başındaki kişi ne zaman gider, o zaman yerine çok daha aklı başında biri gelirse (gerçekten ülkeyi düzeltecek) işte benim o zaman Atatürk'ün vazifesini yerine getirecek imkanım olur.

İkna etme işi de bir yere kadar tabi. Sıkıntı yok, yurt dışından tahsilini alıp gelebilirsin mesela. Ama şu ülkeye verecek tek kuruş emeğim yok dersen de peşinden koşacak kimse olmaz açıkçası.
Peşimden koşan birinin olmasına gerek yok.