- Katılım
- 17 Aralık 2023
- Mesajlar
- 1.832
- Çözümler
- 14
- Beğeniler
- 6.095
"Yaşamamızı ölüm kaygısıyla, ölümümüzü de yaşama kaygısıyla bulandırıyoruz."
Sonrasının olmadığını öldükten sonra fark etmeyeceksin sonuçta. Ömrünü buna düşünerek harcamaya lüzum yok.Ama sonrasının olmaması beni çok rahatsız ediyor, asıl rahatsız eden bu.
Teşekkür ederim bakayım birazdan.En basitinden Efe Aydal'ın "Kırmızı hap" isimli videosu ile başlayabilirsin. Ben onunla araştırmaya başladım her şeyi. Sonra zaten araştırdıkça kendiniz buluyorsunuz neye bakacağınızı.
Bir şeyi unutmak için kendini o kadar kasmaya gerek yok. Unutuyormuş gibi yapıp başka düşüncelere atacaksın kendini, olacak bitecek. Zaten kafanı başka şeylerle dağıttığından o ölüm denen düşünce kafandan uçup gidiyor.Gerçekten elimde değil, düşünmemeye çalışsam neyi düşünmemeye çalıştığımı düşünürken aklıma geliyor![]()
Teşekkür ederim cevaplar için. Zamanında kısa olduğum için bunu aşırı derecede takan bir insandım. Sonrasında bunu unutmak çok basit oldu ama aynı şey değillerBir şeyi unutmak için kendini o kadar kasmaya gerek yok. Unutuyormuş gibi yapıp başka düşüncelere atacaksın kendini, olacak bitecek. Zaten kafanı başka şeylerle dağıttığından o ölüm denen düşünce kafandan uçup gidiyor.
Zamanla geçer. Eğer bir inancın yoksa ölümü kavramak gerçekten zor oluyor.Merhabalar, eninde sonunda öleceğiz.
Burada kişinin inancı devreye girer aslında, benim net bir inancım yok aslında hala Müslüman (öyle düşünüyorum) bir insanım.
Yine de eğer ölmek sonrası için yok olmaktan ibaretse yaşadığım şeylerin çok anlamsız olduğunu düşünüp durur oldum, çok takıyorum bunu. Mesela bir şey için sevinirken bir anda herhangi bir anda veya zamanı geldiğinde öleceğim aklıma geliyor ve "ne varki bunda?" diyorum.
Bunu çok takmaya başladım, nasıl kurtulurum?
Bende kısayım hatta zamanla geçer dememin sebebi bu. Zamanında boy takıntım vardı ve artık boyumdan değil bu takımtıdan rahatsız oluyordum. Zamanla geçti.Teşekkür ederim cevaplar için. Zamanında kısa olduğum için bunu aşırı derecede takan bir insandım. Sonrasında bunu unutmak çok basit oldu ama aynı şey değiller![]()
Aynı şekilde öyle, umarım bu huyumdan vazgeçerim.Bende kısayım hatta zamanla geçer dememin sebebi bu. Zamanında boy takıntım vardı ve artık boyumdan değil bu takımtıdan rahatsız oluyordum. Zamanla geçti.
"Yaşamamızı ölüm kaygısıyla, ölümümüzü de yaşama kaygısıyla bulandırıyoruz."
Daha önce 3 farklı kişiden(2 psikiyatrist, 1 klinik psikolog) bilişsel davranışcı terapi aldım, öğrendiğim en faydalı şey ise bazı değiştiremeyeceğim gerçekleri kabullenebilmem oldu.Gün içinde aşırı yoruluyorum, normalde gidiyordum zaten ama bu konuyu hiç tartışmadık piskoloğum çok iyiydi. Bu aralar çok yorulduğum için kaldıramam.
Ölmeyi takmamaya çalışıyorum ama gerçekten bu çok zor. Hayattan dediğiniz gibi zevkim azalıyor ve bu beni çok rahatsız ediyor.