Genç yaşta iş hayatından çıkarılan dersler ve önemli tecrübeler

Yaşım 19, daha önce 3-4 işte çalıştım ve bugün sonuncusundan ayrıldım. Hep yaz dönemlerinde çalıştım. İşe girmeden önce mutlaka fiyat hakkında konuşun. Size uymayan bir rakam ise ‘öğrenciyim, bari çalışayım cebime 3 kuruş girsin’ diye girilen işlerde, başta abi kardeş olunuyor ama maaş gününe gelince işler değişiyor. Bugün bunu bir kez daha yaşadım.

Örneğin yarım ay, yani 16-17 gün çalıştım (izin günleri de dahil). 10.000 TL vereceklerini söylediler. Ben de “Abi, yarım ay çalıştım, hakkım 11-12 bin TL olmalı” deyince; “O zaman yol paranı, sana ısmarladığımız sigaraları da sayarsak zararlı çıkarsın” dediler ve aramız bozuldu. Ben de ‘eyvallah’ deyip sustum.

Kimse, işinizi bitirip ‘yapacak başka iş var mı?’ diye sorduğunuzda size madalya vermiyor. Aksine daha çok iş yükleyip amelelik bekliyorlar. Çalıştığınız yerde samimiyeti fazla kaçırırsanız, bu kez özel hayatınız hakkında yorum yapmaya başlıyorlar.

İş yerinde kimseye borç verilmez, bunu acı bir tecrübeyle öğrenmiştim. Ayrıca kimse sizin eğitiminiz için ya da neye harcayacağınıza bakmıyor; buna göre yardımcı olup paranızı erken vermiyor. “Sen işe gir, biz sana hakkından fazlasını veririz” diyen olursa kaçın, çünkü bugüne kadar veren görmedim.

Mümkünse okuyun ve vasıflı bir eleman olun. Mezuniyet belgesi ve ehliyet olmayınca çoğu yerde temizlik, ağır kaldırma, çaycılık gibi işlerle köle yerine konuluyorsunuz. Mümkünse size gerçekten bir şey katacak işlerde çalışın.

Ben kuyumculuk, baristalık, garsonluk yaptım ve bu yaz da olaylı bir yedek parçacıda çalıştım. Sanayiye belli bir yaştan sonra girmemek lazım; insana çok ağır geliyor. Küçük yaşta alışsaydım belki şu an kalfa olurdum ama insanların emir vermesi bana batıyor.

Anladım ki insanların gözünde ‘iyi biri’ olup işine değer vermek boşuna. Ne olursa olsun hakkınızı arayın. Ben hakkımı savundum diye ‘paragöz’ damgası yedim.

En önemlisi: Enayi olmayın.

Öküz dedi:

Sen yine iyi bu yaşında tecrübe edinmişsin yolun daha uzun bize ne olacak? 30'a merdiven dayadık geçen hafta sanayiye gittim nasıl olsa en düşük 30 verirler diye başta hiç konuşmadan direkt işe girdim. CNC parça basma işiydi biraz ağır o kadar inandım ki bu işe 30 civarı verirler diye çünkü ustalar 40-45 alıyor. Oradaki arkadaşlarla da konuştum en kötü 25 verirler yılbaşında artar 27-28 olur dediler ben de kabul ederim o zaman dedim. Tüm gün it gibi çalıştım 10 saat. En son adam geldi bir konuştuk asgari ücret diyor burada küfretmek te istemiyorum ama yapılan hatalardan birisi bir işe giriliyorsa önce maaşı konuşmak hem de açık sözlü bir şekilde konuşmak. Bir de bana diyor ki 4 gün daha geleceksin işi öğrenecen maaş ilk günü ondan sonra başlayacak yani 4 gün oryantasyon görecekmişim bedavadan ilk gün iş görür konuşur dönerim dedim kıyafet götürmedim olan puma tişörte ayakkabıya oldu palet falan düştü ayakkabıya. Bu yaşadığım 1 gün. Sadece 1..

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Aynı hocam tabii ben biraz yaşamayı da kendim istedim hem maddi ihtiyaç hem de zorlukları görmek istedim. El işinde çalışmak çok zor. Para kolay kazanılmıyor artık babamdan bir şey isterken daha çok dikkat ediyorum. Dediğiniz giyim olayı benim de başıma çok geldi yapacak bir şey yok ama bu iş hayatı sayesinde 2 senelik elektrik okumaktan vazgeçip tekrar YKS'ye hazırlanacağım. Sanayide bir cimrilik VR asgari vereyim ama her işim yapılsın. Bana da iş çok zevkli ama dükkan açmak için en az 10 milyon TL lazım dediler şaka gibi asgari verip dükkan açmamı falan bekliyorlar.