Bir gece nöbetinden çıktığım sabah uykusuz bir şekilde Ankara'ya doğru yola çıkmıştım, yaklaşık 120 km hızla seyir halindeyken uyuyakalmışım, refüje vurma sesiyle uyandım, şükür ki toplayabildim arabayı. Büyük ders oldu, bir daha en kısa mesafelere bile uykumu almadan çıkmıyorum.
 
Motor ezecekti bir keresinde. Bir iki adım daha atsam belki kötü şeyler olacaktı. Yıllar önceydi.
 
Sanırım evet. Araba çarpıyordu ama benim salaklığım yüzünden.😄


Ha birde zehirlenmiştim ama umursamadım.
 
Araba sürerken kafa kafaya girmek üzereydim.

Çevre yolunda rampada tır sollamaya çıkmıştım, karşı yola bağlanan tali yoldan, işçi servisi üzerime doğru sürdü.
Frenlemeyip tırın arkasına sağ şeride geçmeseydim 3 cenaze cepte.
 
Motorla çok büyük bir kaza anlatmıştım. Burnum bile kanamadı hatta motordan dahi düşmedim ancak motor kaydığı için 40 metre civarı yüksekliğe sahip uçurumun eşiğine kadar kaymiştı motor ani fren yaptığımdan dolayı.Durmasaydı yüksek ihtimal düşüp ölecektim.
 
İlkokulda elemanın birisi arkasına bakarak koşarken bana çarptı ben de domino etkisiyle fırladım duvara kafamı vurdum ama vuruş o şekil duvarda çivi var mış delmişti. O an ölüyorum sanmıştım.

Öğretmenler de ailemi arayıp " Ambulans çağıralım mı?" diye sormuşlar 😃.
 
Bir kere çok uykuluydum okula gitmek için çıktım dışarıya sabah daha yeni aydınlanmış. Yolda gidiyorum az daha bana kamyon tipi bir araç çarpacaktı. Tam böyle dibimden geçti aramızda mesafe yoktu neye uğradığımı şaşırdım. Kesinlikle melekler korudu beni yoksa ben çok ciddi bir kaza geçirebilirdim.