Ben onu unutamıyorum hocalarım.
Gecenin köründe efkâr çöktü üstüme, sessizlik bile bağırıyor. Dertlerime sarıldıkça yalnızlık yanımda oturuyor.
11. sınıfa başlamışız sayısal bölüm falan sınıftaki kişilikler kısmen değişmişti. Ama birisi çok ama çok farklıydı...
Onu gördüm, kalabalığın içinde başka bir dünyadaydı, belki de farklı olan o değil, derin bakan bendim bilmiyorum. Bir sene boyunca içimde taşıdım onu, geceler boyu düşündüm ama dudaklarıma hiç uğramadı itiraflarım. İçime attıklarım büyüdükçe büyüyor, ben sustukça kalbim daralıyordu.
Sonunda cesaret edip söyledim. Güzel bir şekilde tatlıya bağladık. O bir şey hissetmiyormuş bana karşı ama ben inanılmaz rahatlamıştım. Çok güzel iki arkadaş olduk. 12. sınıf olduk, en öndeki 2 inektik. Logaritma yapıyoruz çatır çatır etraf sadece izliyor. 11. ve 12. sınıfta o okul birincisi ben de ikincisi olmuştum. Her masada vardık.
12. sınıf başladı birkaç ay sonra çok saçma bir mevzu yüzünden aramız bozuldu ama aslında kırgınlık sebep aramaz, küçücük bir şeyden koca bir uzaklık doğar. Şimdi bakıyorum, aramızdaki sessizlik, kelimelerden daha ağır geliyor.
1 yıldır ondan duyabildiğim tek şey geçen sene bana anlattığı soruların videoları. 12. sınıf bitti. Belki tekrar görüşürüz ama şu an aramızdaki boşluk, yıldızsız bir gecede yürümek gibi sessiz ve soğuk. Her hatıran içimde yankılanıyor, ve ben hâlâ seni sessizce arıyorum. Şimdilik yolun açık olsun...
Gecenin köründe efkâr çöktü üstüme, sessizlik bile bağırıyor. Dertlerime sarıldıkça yalnızlık yanımda oturuyor.
11. sınıfa başlamışız sayısal bölüm falan sınıftaki kişilikler kısmen değişmişti. Ama birisi çok ama çok farklıydı...
Onu gördüm, kalabalığın içinde başka bir dünyadaydı, belki de farklı olan o değil, derin bakan bendim bilmiyorum. Bir sene boyunca içimde taşıdım onu, geceler boyu düşündüm ama dudaklarıma hiç uğramadı itiraflarım. İçime attıklarım büyüdükçe büyüyor, ben sustukça kalbim daralıyordu.
Sonunda cesaret edip söyledim. Güzel bir şekilde tatlıya bağladık. O bir şey hissetmiyormuş bana karşı ama ben inanılmaz rahatlamıştım. Çok güzel iki arkadaş olduk. 12. sınıf olduk, en öndeki 2 inektik. Logaritma yapıyoruz çatır çatır etraf sadece izliyor. 11. ve 12. sınıfta o okul birincisi ben de ikincisi olmuştum. Her masada vardık.
12. sınıf başladı birkaç ay sonra çok saçma bir mevzu yüzünden aramız bozuldu ama aslında kırgınlık sebep aramaz, küçücük bir şeyden koca bir uzaklık doğar. Şimdi bakıyorum, aramızdaki sessizlik, kelimelerden daha ağır geliyor.
1 yıldır ondan duyabildiğim tek şey geçen sene bana anlattığı soruların videoları. 12. sınıf bitti. Belki tekrar görüşürüz ama şu an aramızdaki boşluk, yıldızsız bir gecede yürümek gibi sessiz ve soğuk. Her hatıran içimde yankılanıyor, ve ben hâlâ seni sessizce arıyorum. Şimdilik yolun açık olsun...
