Lise mezunuyum, üniversiteyi maddi yönden sağlayamadığım için gidemedim. İş bulamıyorum, 2-3 aydır evdeyim. Stajda iyi kötü alıyordum, iş diye seviniyordum. Lise bitince hayat laps diye yüzüme vurdu.

Şok'ta çalıştım, 3 gün mobbing, saatinde bırakmadı, laf ediyorlardı, sesimle dalga geçtiler. Çıktım ben de. BİM'e yüz yüze gittim, internetten başvurdum, olmadı. A101'de yaptım, o da olmadı. Çevremdeki marketlere gittim, olmadı. Arayacağız dediler, aramadılar. Çaresiz kaldım, bilmiyorum artık iş bulmam lazım. KPSS çalış dediler, onda da mülakat olayı var diye umudum gitti. 4. gün kadar güzel gidiyordum ama parasız da evde olmuyor. Ailemin gözüne batıyor. Bilişim okudum ben lisede, yazılım geliştirme ama üniversite olmadan kimse lise mezunu adamı almaz. Çaresizim, öneriniz var mı arkadaşlar?

Hacı denediğin iş kolu boş direkt, markette çalışıp 50 farklı iş yapıp üstüne müşterinin siniriyle asabiyetiyle uğraşılmaz.
Sanayide iş öğrensen hem usta olduğunda iyi para yaparsın, hem de bitmeyecek mesleğin olur. Özellikle kaportacıysan.
Bunlar dışında yazlık yerlerde garsonluk olabilir, otellerde çalışma olabilir, yük çıkartırsın, oda temizlersin vb. Güvenlik mesleklerinde de çok alım var şu sıralar ona da bakabilirsin. Çabalarsan yolunu bulursun. İster şirket sahibi ol, ister işsiz, ister kasiyer ol hayatın her şeyinde zorluk çıkacak.

Çaresizim ayaklarına yatmaman lazım. Elin ayağın var, aklın yerinde. Çaresiz değilsin. Eğer kendi kafanda çaresizim diye ağıt yakarsan zaten 5 seneye intihar teşebbüsü çıkar ordan.
Günümüz kuşağında aileler çocuklarını aman çocuğuma bir şey olmasın, aman çocuğum zorlanmasın diye düşünüp yetiştirdiği için çocuklar zorluğa gelemiyor.

Bu arada diğer arkadaşlar sadece iş konusuna değinmiş ama kişiliğinde de değiştirmen gereken şeyler var. Mesela iş yerinde mobbinge uğramışsın, saatinde bırakmamışlar, sesinle dalga geçmişler. Düzgün tepki ortaya koymamışsın bile. Eğer bu hayatta sesini çıkartan, gerektiğinde hakkını savunacak birisi olmazsan bütün iş kollarında da, sosyal ilişkilerde de seni ezerler. Fazla tevazunun sonu aptaldan nasihat dinlemektir diye boşuna dememişler. Kibar olmanın alemi yok, normal takıl.