Bence bahsettigin mekaniklerin dev tembelligi ile hicbir alakasi yok. Her oyun kolay olmak ve oyuncuya butun kolayliklari sunmak zorunda degil.
Zorluk olmazsa zaten zevk vermez. Sırf bu yüzden TLOU serisini en zorda oynuyordum. Önemli olan sıkmaması.
Minimal icerikle tekrar tekrar oynanabilen oyunlar uretmek kolay degil. Bu tur oyunlari uzun sureler oynayabiliyorsun. Bahsettigin Dead Cells de oyuncuya oldukca cesitlilik sunabilen bir oyun bence.

Tabii herkes ayni seylerden zevk almak zorunda degil. Dead Cells'i sevmek zorunda degilsin ama ture tembellikten dogan demek bence pek mantikli degil.
Yolları bulmayı bu kadar zorlaştırmasalardı belki sevebilirdim. Kişiye göre değişir tabi.
 
Oyunlari derinlikten yoksun bir sekilde sacma ozetlere indirgeyen birinden anca zaten boyle sacma sapan bir liste cikardi, maalesef ki bu listenin hicbir degeri yok. Bu kafa yapisiyla bu kadar fazla oyun oynamis olman asil ilgimi ceken nokta ama konumuz o degil. Dead Cells icin "tamamen developer tembelligi" gibi bir tabir kullanmak oyunu oynamamis olmaya es deger. Vurus hissinin mukemmelligi, hareketlerin akiciligi, muziklerin guzelligi, renk paleti guzelligi, hikayenin gizemi, akillica yazilmis diyalog ve jestler, icerigin dolulugu vb. onlarca olumlu sey sayilabilir oyun hakkinda. Gercekten oyunu yapanlarin bilgili ve akilli insanlar oldugu anlasiliyor, esi benzeri gelemeyecek bir masterpiece. Herkese hitap etmeyecek unsurlar barindiriyor fakat bu unsurlari iyi kavranmali: Harita zorlugu gibi sacma sapan seyler soylememek gerek zira oyun chapter chapter isleyen, mapi olan ve bu mapi daha rahat kullanabilmen icin run ve esyalar barindiran bir oyun. Oyun metroidvania bile degilken bu soylemler gercekten cok komik. Basarili bir ragebaitti, bravo.