Oyunda 84 saat gibi bir sürede en yüksek onur ile Arthur Morgan'a veda ettim. Ve açıkçası beni çok derinden etkiledi ilk 4 part sadece sadakat ile ilgilenen bir adamın daha sonrasında yaşadığı pişmanlıklar ve çevresinin tek derdinin para olması. Arthuru oğlu gibi gören dutch un bir anda herkese sırt çevirip micaha güvenmesi. Yani oturup ağlamak istedim ama beceremedim ama niyeyse içim kan ağladı Arthur'u öyle görünce son 20 30 saat oyun bitmesin diye yan görev harita gezme hayvan avlama gibi bir sürü aktivite yaptım Arthur cidden özünde hep iyi biriydi ama yaşadıkları oğlunu karısını(haftada 1 gördüğü) kaybetmesi ve mary beath ile asla kavuşamaması duygusuz bir adam yapmış chapter 5'ten sonra tekrar özüne dönen aslan abim maalesef bana göre çok acı bir şekilde öldü John'a kaybedecek çok şeyi var diye o kurtulsun diye uğraştı. Kendisinden herkesin vazgeçesini bilmesi çok üzücü. Herkese yardım etti ama kendisine herkes el çevirdi en azından ölürken denedim dedi ve içinde pişmanlık olmadan huzur içinde öldü. Oyunun mekanikleri silah kullanış şekli at sürmesi koşması her şeyi çok zevkli GoW 2018 biri olarak RDR 2'nin bana göre Game of the year ödülü alması gerekirdi hissettirdiği bir sürü duygu var pişmanlık, ölme korkusu, iyi biri olma, hayatta anlam bulma, hatalarını anlama ve dahası GoW da baba oğul ilişkisi iyide olsa onun dışında aman aman bir his vermedi bana oyun güzeldi grafik combat ama RDR 2'de ki huzuru hiçbir oyunda almadım. Bunun için yan görev ana görev hepsini yaptım. John abimiz ile devam ediyor olsa da Micah'ın öldüğünü dutchun uçurumdan atladığını bilsemde Arthur'dan çok bahsediliyor mu bilmiyorum, galiba bahsedilmiyordu o bana fena koydu. Kimsenin fark etmediği pelerinli kahraman galiba uzun bir süre RDR açamayacağım. İçimde bir burukluk var hissetiklerim ve deneyimlerim bu kadar.
YOU ARE GOOD MAN ARTHUR MORGAN
.:')
YOU ARE GOOD MAN ARTHUR MORGAN
.:')
Son düzenleme:
