Ayrı bir çelişkiyi yaratmaktan öteye gidemez. İslam'da tanrının hoşgörülü olduğu sıkça belirtilir. Velev ki iddialar gerçekten tutarlı olmuş olsun ve tanrı da gerçek olsun. O zaman bu onu hoş görülü değil, sadist yapar.
Tanrının sadistliğini bir döngü halinde anlayabiliriz: İnsanlar tanrıyı sallamıyor ve fenalaşmaya başlıyorlar, tanrı deprem gönderiyor. İnsanlar tanrıya dua ediyor ve tanrının varlığını hatırlıyor. Tanrının gururu okşanıyor. Aradan zaman geçiyor ve İnsanlar tekrar tanrıyı unutuyor ve bu döngü böyle devam ediyor.
Yani tekrar başa gelelim. Sonsuz mükemmelikteki bir varlığın kendisini hatırlatmasına da ihtiyacı yoktur, dünyevi duygulardan olan sadistlik, kıskançlık gibi duygulara da...