Mustafac41

Uzman
Katılım
20 Aralık 2024
Mesajlar
191
Beğeniler
145
Selam. Bugün sizlere bir soru sormayacağım, sadece başımdan geçen bir olayı anlatmak istiyorum. Yaklaşık 6 yıl önce liseden bir arkadaş çevresi edinmiştim. Dört kişiydik ama gerçekten çok iyi dost olmuştuk, çok iyi anlaşıyorduk. Hatta o liseye kadar hiç arkadaşım olmamıştı; ilk defa arkadaşlarım olmuştu. Hâliyle onlara çok bağlandım, onları kardeşlerim gibi gördüm.

Bu 6 yıl içinde birlikte tonlarca şey yaptık, çok fazla vakit geçirdik. Ancak 2026 yılına geldiğimizde arkadaşlığımız bozuldu. Yaklaşık 2 ay önce hiç sosyalleşmek istemiyordum, dışarı çıkmak istemiyordum. O gün arkadaşlarım beni dışarı çağırdı, ben de “tamam gelirim” dedim; fakat uyuyakaldım ve onlarla buluşmaya gidemedim. Bundan sonra bana mesafe koymaya, benimle konuşmamaya başladılar.

Bugün ise toparlandım; eskisi gibi sporumu yapabiliyorum, dışarı çıkabiliyorum. Bugün benim için çok önemli bir şey vardı, onları çağırdım ama beni hiç umursamadılar. Ben de “tek bir hatada bizi siliyorlarsa bu arkadaşlık burada bitsin” dedim ve artık onlarla konuşmuyorum.

Size söylemek istediğim kısa bir şey var: Bir dostunuz olduğunda, benim yaptığım gibi onu kardeşiniz gibi görmeyin. Sonra pişman olabiliyorsunuz.
Herkese iyi sosyaller.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Daha önce birini kardeşim gibi görmüştüm. Ona bir kıza karşı hissettiklerimi anlatmıştım, ama ona borç vermediğim için o kıza bunları anlattı. Kız ise benden soğudu 2 hafta hiç okula gitmedim.
 
Üzülmeyin hocam beni de zamanında tercihlerimden, kişilik ve cinsiyetimden dolayı yargılayan zorbalayan en yakın arkadaşım oldu dediğim 7 seneden fazladır arkadaşım olan bir insan küçücük siyasi bir konudan dolayı engellediğini hatırlıyorum. O gece beni çok üzmüştü, hatta elimde onunla alakalı bir yazı var neler konuştuğumuz, neler yaptığımız ve nasıl ona danıştığımla alakalı vs. Yaşadığım hayal kırıklığını anlatıyorum uzun uzun. Buraya atmak istemiyorum çünkü yargılanmak istemiyorum yönelimim ve cinsiyetimle alakalı.

Her arkadaşlık gerçek arkadaşlık değildir maalesef. İnsanlar güvenilmez genel olarak, kiminle olduğumuzu iyi bilmek çok iyi tanımak gerek.
 
Selam. Bugün sizlere bir soru sormayacağım, sadece başımdan geçen bir olayı anlatmak istiyorum. Yaklaşık 6 yıl önce liseden bir arkadaş çevresi edinmiştim. Dört kişiydik ama gerçekten çok iyi dost olmuştuk, çok iyi anlaşıyorduk. Hatta o liseye kadar hiç arkadaşım olmamıştı; ilk defa arkadaşlarım olmuştu. Hâliyle onlara çok bağlandım, onları kardeşlerim gibi gördüm.

Bu 6 yıl içinde birlikte tonlarca şey yaptık, çok fazla vakit geçirdik. Ancak 2026 yılına geldiğimizde arkadaşlığımız bozuldu. Yaklaşık 2 ay önce hiç sosyalleşmek istemiyordum, dışarı çıkmak istemiyordum. O gün arkadaşlarım beni dışarı çağırdı, ben de “tamam gelirim” dedim; fakat uyuyakaldım ve onlarla buluşmaya gidemedim. Bundan sonra bana mesafe koymaya, benimle konuşmamaya başladılar.

Bugün ise toparlandım; eskisi gibi sporumu yapabiliyorum, dışarı çıkabiliyorum. Bugün benim için çok önemli bir şey vardı, onları çağırdım ama beni hiç umursamadılar. Ben de “tek bir hatada bizi siliyorlarsa bu arkadaşlık burada bitsin” dedim ve artık onlarla konuşmuyorum.

Size söylemek istediğim kısa bir şey var: Bir dostunuz olduğunda, benim yaptığım gibi onu kardeşiniz gibi görmeyin. Sonra pişman olabiliyorsunuz.
Herkese iyi sosyaller.

Şimdi, durumunuzu anlamak için daha derinlere inmek gerekiyor fakat yazdığınız kısım özelinde yorum yapacağım. Siz oraya gitmediğiniz için size tavır koymaları normal; sonuçta haber vermemişsiniz ve tutamayacağınız bir söz vermişsiniz. Dışarıya gitmemenizi, sosyalleşmek istememenizi depresyona bağlıyorum. Arkadaşlarınıza depresyona girdiğinizi ancak atlattığınızı da söyleyebilirdiniz. Tabii ki onların da hatası var, ilk hatada bir insan silinmez. Ancak bazen öyle ilkler vardır ki o ilk son olur. Hakkınızda en iyisini diliyorum.