Arkadaşlar merhaba, gün geçmiyor ki olaysız bir şekilde rahat rahat okula gideyim. Tam her şey yoluna girecekken yine saçma salak mevzular. Sizin daha fazla başınızı şişirmeden konuya geçeyim.
Beni okulda rahatsız eden ve sözlü olarak zorbalayan bir kız vardı. Bu kız sürekli zorbaliyordu ve geçtiğimiz gün rehberliğe bu kızı şikayet ettim. Kız rehberlikle konuştuktan sonra davranışlara devam etti, hatta alay edercesine "bak söyledin ne oldu halen daha istediğim gibi seninle dalga geçebilirim." diye benle de alay etti ve kendisinin yaptıklarına karşın hiçbir yaptırım alamadığı için mutlu idi.
Bugün ise ailem hakkında dalga geçiyordu. Ben de sabah sinirli bir şekilde "ailemi ortamda meze konusu gibi konuşamazsın, cidden seni döverim, az kaldı. Benim üzerime uzun zamandır geliyorsun... Hep sustum ama artık yeter." diye bağırdım. Olay sonrası konu yine bir şekilde rehberliğe gitti. Kız olayı tamamen üzerime iftira şeklinde atarak "üzerime yürüdü" şeklinde lanse etmiş. Kıza asla vurmadim ve üzerine bile yürümedim sadece yanlarına gittim o kadar. Kız üstüne üstlük ben böyle konuşunca benimle dalga geçmiş alay etmişti ama hocaya benden çok korktuğunu, benim onu korkuttuğumu söylemiş.
Bugün rehber çağırdı ve asla konuşmama izin vermeden beni dakikalarca azarladı. Liseye geçince böyle davrandığım için dayak yiyebileceğimi, çıkışta bıçaklanabileceğimi ya da adam tutup benim darp edilebileceğimi falan anlattı. Bir de üstüne üstlük yok o kızın babası var mış da, okula gelirse okulu yıkarmış. Gerçekten rahatsız oldum, iştahım kapandı, sabahtan beri bir lokma yemek yemedim. Psikolojik olarak bunalım yaşadığım dönemde böyle saçma bir olay yaşadım. Üstüne üstlük bu konu ile ilgili muhtemelen ailem okula çağırılacak.
Son senem olmasa ağzıma geldiği şekilde rehbere karşı çıkmak isterdim. Okulun rehber öğretmeni, 2 öğrenci arasındaki en ufak konuyu bile çözüme ulaştıramayacak kadar aciz. Zorbalığı göremeyecek kadar kör. Amma ve lakin en ufak uyarıda bir öğrenciyi odasına çağırarak bu şekilde konuşabiliyor. He bir de Allah razı olsun beni kızın önünde aşağılamadı, değil mi? Bir de bunu söyleyerek sanki onlara şükür etmemi istiyorlar.
Hayatımda hiç yumruk atmadan, kavga etmeden, ailemin çağrılacağı ilk durum herhalde. Canıma tak etti artık. Benim öfke problemim olduğunu söylüyorlar ama ben nefretli bir kişi değilim. Tek isteğim sorunsuz yaşamak. Sorunuma çözüm bulamayinca da bunu yapmaya mecbur kaldım.
Haftalardır yapıyorlar belki o zorbalığı ama bakın şu işe, rehber zorbalığı göremeyecek kadar kör olmuş. O da ne, ben kıza "seni döverim" dediğim için kız o kadar korkmuş ki aman aman. Tüh tüh ne kadar üzüldüm. Ah bir de unutmayalim ya, babası var mış. Sevindim onun adına arkasında durabilecek bir aileye sahip.
Beni okulda rahatsız eden ve sözlü olarak zorbalayan bir kız vardı. Bu kız sürekli zorbaliyordu ve geçtiğimiz gün rehberliğe bu kızı şikayet ettim. Kız rehberlikle konuştuktan sonra davranışlara devam etti, hatta alay edercesine "bak söyledin ne oldu halen daha istediğim gibi seninle dalga geçebilirim." diye benle de alay etti ve kendisinin yaptıklarına karşın hiçbir yaptırım alamadığı için mutlu idi.
Bugün ise ailem hakkında dalga geçiyordu. Ben de sabah sinirli bir şekilde "ailemi ortamda meze konusu gibi konuşamazsın, cidden seni döverim, az kaldı. Benim üzerime uzun zamandır geliyorsun... Hep sustum ama artık yeter." diye bağırdım. Olay sonrası konu yine bir şekilde rehberliğe gitti. Kız olayı tamamen üzerime iftira şeklinde atarak "üzerime yürüdü" şeklinde lanse etmiş. Kıza asla vurmadim ve üzerine bile yürümedim sadece yanlarına gittim o kadar. Kız üstüne üstlük ben böyle konuşunca benimle dalga geçmiş alay etmişti ama hocaya benden çok korktuğunu, benim onu korkuttuğumu söylemiş.
Bugün rehber çağırdı ve asla konuşmama izin vermeden beni dakikalarca azarladı. Liseye geçince böyle davrandığım için dayak yiyebileceğimi, çıkışta bıçaklanabileceğimi ya da adam tutup benim darp edilebileceğimi falan anlattı. Bir de üstüne üstlük yok o kızın babası var mış da, okula gelirse okulu yıkarmış. Gerçekten rahatsız oldum, iştahım kapandı, sabahtan beri bir lokma yemek yemedim. Psikolojik olarak bunalım yaşadığım dönemde böyle saçma bir olay yaşadım. Üstüne üstlük bu konu ile ilgili muhtemelen ailem okula çağırılacak.
Son senem olmasa ağzıma geldiği şekilde rehbere karşı çıkmak isterdim. Okulun rehber öğretmeni, 2 öğrenci arasındaki en ufak konuyu bile çözüme ulaştıramayacak kadar aciz. Zorbalığı göremeyecek kadar kör. Amma ve lakin en ufak uyarıda bir öğrenciyi odasına çağırarak bu şekilde konuşabiliyor. He bir de Allah razı olsun beni kızın önünde aşağılamadı, değil mi? Bir de bunu söyleyerek sanki onlara şükür etmemi istiyorlar.
Hayatımda hiç yumruk atmadan, kavga etmeden, ailemin çağrılacağı ilk durum herhalde. Canıma tak etti artık. Benim öfke problemim olduğunu söylüyorlar ama ben nefretli bir kişi değilim. Tek isteğim sorunsuz yaşamak. Sorunuma çözüm bulamayinca da bunu yapmaya mecbur kaldım.
Haftalardır yapıyorlar belki o zorbalığı ama bakın şu işe, rehber zorbalığı göremeyecek kadar kör olmuş. O da ne, ben kıza "seni döverim" dediğim için kız o kadar korkmuş ki aman aman. Tüh tüh ne kadar üzüldüm. Ah bir de unutmayalim ya, babası var mış. Sevindim onun adına arkasında durabilecek bir aileye sahip.
Son düzenleyen: Moderatör:
