Babamın vefatına üzülmemek normal midir?

UmU Tardy Pakiron dedi:

Bundan 6 ay önce babamı kalp krizinden kaybettim, fakat vefat haberini alınca bile hiç üzülmedim, gözümden yaş bile akmadı, sebebini bile bilmiyorum. Bana yaptığı çok iyilikler vardı, fakat geçmişte beni dövdüğü için nefret ediyordum. Ayrıca, mezarına bile gitmeye fırsat bulamadım şu an babamın. Sizce babamın vefatına üzülmemek normal midir? Ayrıca, 6 aydır hayatımda pek bir şey değişmedi, sadece maddi sıkıntılar çekiyorum şu anlık, kendimi daha serbest hissediyorum. Babamın fotoğrafına bakınca bile hiçbir şey anlamıyorum, sanki hâlâ yaşıyormuş gibi hissettiriyor.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

tolga69 dedi:

Kaç yaşındasın? Babanın seni boş yere dövdüğünü düşünmüyorum. Hiç kimse sevdiği evladını boş yere dövmez. Sırf bu yüzden babandan nefret ediyor olman mantıksız.

Her ne kadar şu an kendini biraz daha özgür gibi hissetsende ileride daha da zorluklar çekebilirsin. Kötü bir şey yaşandığında arkana yaslanabileceğin bir duvar olmayacak. Allah rahmet eylesin.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

tolga69 dedi:

Kaç yaşındasın? Babanın seni boş yere dövdüğünü düşünmüyorum. Hiç kimse sevdiği evladını boş yere dövmez. Sırf bu yüzden babandan nefret ediyor olman mantıksız.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

mr.esat dedi:

Saçma sapan şiddet güzellemesi yapmayın ya. İnsanların dertlerini de küçümsemeyin böyle.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Batina dedi:

Demek ki böyle hissetmeni sağlayan şeyler yaşamışsın. Doğru veya yanlış. Gerçek olan bu. Gerçekse de normaldir. Ama normal olması doğru olacağı anlamına gelmez. Zamanla daha iyi değerlendireceğini düşünüyorum.

Nereden biliyorsun sevdiğini? Hatta hem seviyormuş gibi görünüp hem dövebilir de. Boş yere dövmez demek, her şiddetin haklı bir sebebi vardır demek kadar saçma bir söylem. Bu konuda gram yol alamamışız demek ki.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...