arkadaşlar herkese merhaba,
Yaklaşık olarak 18 ay süren bir zamanın sonunda yaklaşık 45 kilo vermiş bir insan olarak sizlere süreci aktarmak istiyorum. Belki kimilerine yardımı dokunur veya en azından bir başlangıç olur.
Öncelikle şunu söyleyeyim, ben 5 yaşından beri aktif olarak çeşitli dallarda lisanlı sporculuk yapmış bir insanım. Yıllarca; judo, kick boks, yüzme ve futbol dallarında sporculuk yaptım. 2017 yılında kulüp bazındaki futbolculuk kariyerimi de kendi isteğim ile bitirdikten sonra 2020 yılının mart ayına kadar vücut geliştirme yaptım. 185 cm boyunda, 90 kilo, oldukça düzgün ve yapılı fiziğe sahip bir insandım. Ne olduysa pandemi başladıktan sonra oldu. İlk aylarda kilo aldığımın farkındaydım ama pek umursamıyordum, 5-10 kilo alsam bile birkaç ayda verir eski halime dönerim diye düşünüyordum. Ne yazık ki bozulan yeme alışkanlığı ve hayatımda hiçbir şekilde hareket olmaması kilo alma durumunun devam etmesine sebep oldu. Kıyafetlerim artık olmuyordu. Tartıya çıkmaya ve gerçeklerle yüzleşmeye korktuğum için kilomu da bile isteye öğrenmiyordum. 2021 yılının başlarında artık yavaş yavaş insan sıfatından uzaklaşmaya başlamıştım. Tahminen 110-120 kilo aralığındayken vücut yapım ve mevcut kas kütlesi sebebiyle şişman görünmüyordum fakat 120'nin üstüne çıkmaya başladıkça işin rengi de değişmeye başladı. Artık insanlar sürekli olarak kilomdan bahsetmeye başlamışlardı. Fotoğraf çekilemiyordum ve ola ki bir arkadaşım haberim olmadan benim fotoğrafımı çekerse silmesi için gerekirse tatsızlık çıkarıyordum. Oysaki fotoğraf çekilmek en sevdiğim şeylerden bir tanesidir. Benim için de ne kadar zor bir hale geldiğini oradan anlarsınız.
Psikolojik olarak her gün biraz daha kötüye gidiyordum. Hayatım boyunca sürekli kızlarla takılan ve flört yetenekleri çok yüksek bir insanken bir anda şişman olmuştum ve öz güvenim yerlerdeydi. Kızlarla konuşmaya yüzüm bile yoktu. Bir kızdan hoşlanmak benim için yasak gibi bir şeydi. Çünkü güzel bir kız bana o haldeyken neden baksın diye düşünüyordum. Artık barlara veya konserlere gitmemeye başlamıştım çünkü kendime yakıştırdığım bir kıyafetim yoktu. Aynadaki görüntümden nefret ediyordum. 2022 yılının yazı hayatımın en kötü yazıydı. Şekil olarak berbat bir durumdaydım ve insanların 2 cümlesinden biri benim kilom hakkındaydı. Yaz bittiğinde de kasım ayına kadar durum pek değişmedi. Kasım ayında hem kendi kendime yapmış olduğum hem de çevremden gelen baskıya dayanamadım ve dedim ki bir tartıya çıkayım. En fazla kaç kilo olabilirim ki? Tartıya çıktım ve tartının ekranında 140.8 yazısını görünce bir yol ayrımına girdim. Ya bu hayata devam edecektim ya da normal insan olmaya geri dönecektim. Zor olanı seçtim ve 1,5 yıllık süreç bu şekilde başlamış oldu.
Önce bir günde ortalama kaç kalori aldığımı hesapladım. Bu sayı 5000-6000 arasındaydı ve bu kalorilerin çoğu yağ temelli besinlerden geliyordu. Bu hiç hareket etmeyen bir insan için oldukça anormal bir miktar. Günlük alacağım kaloriyi ortalama 3000 olacak şekilde ve protein temelli besinler olacak şekilde neredeyse yarıya indirdim. Kahvaltı ve akşam yemeği olmak üzere günde 2 öğün haricinde ağzıma en ufak bir şey bile atmamaya başladım. İlk ay ödem de atmam sebebiyle neredeyse 9-10 kilo birden verdim. Sonraki 4-5 ay aynı düzende devam ettim ve yavaş bir süreç ile 120 kiloya kadar geriledim. Yavaş kilo vermemin sebebi hem vücudumda deri sarkması olmasını istemiyordum hem de bir anda kilo verip yeniden almak yerine vücudumu alıştıra alıştıra kilo vermek daha sağlıklı bir tercihti. 120 kilodayken vücudum tekrardan spor yapabilecek kıvama gelince ben de spora başladım. Haftada 5 idman yapıyordum ve cardio yapmaktan ziyade kas çalışıyordum. Protein tüketimimi oldukça arttırdım. 4 ayın sonunda strongman gibi bir şey olmuştum ama fazla kas kütlesi artışı ve yağ oranında çok azalma olmayınca 125 kiloya çıktım. Aynaya baktım ve vücudumun böyle olmasını istemediğime karar verdim.
Sporu bıraktım ve günlük cardio yapmaya başladım. Alacağım kalori miktarını 2000 kaloriye düşürdüm ve günde 1 öğün protein ağırlıklı beslenmeye başladım. Kas kütlemden fazla kaybetmemek için her gün şınav ve plank yapmaya devam ettim. 4-5 aylık bir süreçte 110 kiloya düştüm. Ardından kalori miktarını olabildiğince 1500'e indirdim ve cardio sürelerimi arttırdım. 3-4 ayın ardından bugüne geldiğimizde neredeyse 95 kiloya kadar gerilemiş durumdayım ve şişmanlamadan önceki halime göre çok daha kas oranı yüksek ve düzgün bir fiziğe sahibim. Artık insanlar beni gördüklerinde şişman demek yerine hem çabamı takdir ediyor hem de fiziğime iltifat ediyorlar. Psikolojim son aylarda inanılmaz derecede düzeldi ve hayattan eskisi gibi keyif almaya başladım. Artık beni engelleyecek hiçbir şey yok neredeyse ve istediğim sosyal etkinliğe gönül rahatlığı ile katılabiliyorum. Eskisi gibi fotoğraf çekilebiliyor ve aynaya bakmaktan keyif alıyorum. Karşı cinsin ilgisini yeniden üzerimde hissediyorum ve bu bana inanılmaz bir öz güven kazandırıyor.
Kilo verdiğim için önüme geleni yemiyorum. Zaten istesem de yiyemiyorum. Kolay değil neredeyse 2 yıldır alışmış olduğunuz beslenme şeklinden uzaklaşamıyorsunuz. Ambalajlı ürünleri veya hamur işlerini neredeyse ayda yılda bir tüketiyorum ve canım da çekmiyor. Değer verdiğim bir insan kek, börek, vs. yapmış ise elbet ki emeğine saygısızlık olmasın diye tadına bakıyor ve normal bir insan gibi 1-2 dilim yiyorum ama asla fazlasını yeme ihtiyacı hissetmiyorum. Ayrıca şişmanken yüzüm dahil neredeyse vücudumun her yerinde sivilceler kol gezerken son 1,5 yıldır vücudumda sivilceye dair en ufak bir şey de yok.
Umarım bu anlattıklarım bazıları için bir başlangıç olabilir ve ben de sizlerin hayatında güzel bir şeye vesile olmuş olurum.
Yaklaşık olarak 18 ay süren bir zamanın sonunda yaklaşık 45 kilo vermiş bir insan olarak sizlere süreci aktarmak istiyorum. Belki kimilerine yardımı dokunur veya en azından bir başlangıç olur.
Öncelikle şunu söyleyeyim, ben 5 yaşından beri aktif olarak çeşitli dallarda lisanlı sporculuk yapmış bir insanım. Yıllarca; judo, kick boks, yüzme ve futbol dallarında sporculuk yaptım. 2017 yılında kulüp bazındaki futbolculuk kariyerimi de kendi isteğim ile bitirdikten sonra 2020 yılının mart ayına kadar vücut geliştirme yaptım. 185 cm boyunda, 90 kilo, oldukça düzgün ve yapılı fiziğe sahip bir insandım. Ne olduysa pandemi başladıktan sonra oldu. İlk aylarda kilo aldığımın farkındaydım ama pek umursamıyordum, 5-10 kilo alsam bile birkaç ayda verir eski halime dönerim diye düşünüyordum. Ne yazık ki bozulan yeme alışkanlığı ve hayatımda hiçbir şekilde hareket olmaması kilo alma durumunun devam etmesine sebep oldu. Kıyafetlerim artık olmuyordu. Tartıya çıkmaya ve gerçeklerle yüzleşmeye korktuğum için kilomu da bile isteye öğrenmiyordum. 2021 yılının başlarında artık yavaş yavaş insan sıfatından uzaklaşmaya başlamıştım. Tahminen 110-120 kilo aralığındayken vücut yapım ve mevcut kas kütlesi sebebiyle şişman görünmüyordum fakat 120'nin üstüne çıkmaya başladıkça işin rengi de değişmeye başladı. Artık insanlar sürekli olarak kilomdan bahsetmeye başlamışlardı. Fotoğraf çekilemiyordum ve ola ki bir arkadaşım haberim olmadan benim fotoğrafımı çekerse silmesi için gerekirse tatsızlık çıkarıyordum. Oysaki fotoğraf çekilmek en sevdiğim şeylerden bir tanesidir. Benim için de ne kadar zor bir hale geldiğini oradan anlarsınız.
Psikolojik olarak her gün biraz daha kötüye gidiyordum. Hayatım boyunca sürekli kızlarla takılan ve flört yetenekleri çok yüksek bir insanken bir anda şişman olmuştum ve öz güvenim yerlerdeydi. Kızlarla konuşmaya yüzüm bile yoktu. Bir kızdan hoşlanmak benim için yasak gibi bir şeydi. Çünkü güzel bir kız bana o haldeyken neden baksın diye düşünüyordum. Artık barlara veya konserlere gitmemeye başlamıştım çünkü kendime yakıştırdığım bir kıyafetim yoktu. Aynadaki görüntümden nefret ediyordum. 2022 yılının yazı hayatımın en kötü yazıydı. Şekil olarak berbat bir durumdaydım ve insanların 2 cümlesinden biri benim kilom hakkındaydı. Yaz bittiğinde de kasım ayına kadar durum pek değişmedi. Kasım ayında hem kendi kendime yapmış olduğum hem de çevremden gelen baskıya dayanamadım ve dedim ki bir tartıya çıkayım. En fazla kaç kilo olabilirim ki? Tartıya çıktım ve tartının ekranında 140.8 yazısını görünce bir yol ayrımına girdim. Ya bu hayata devam edecektim ya da normal insan olmaya geri dönecektim. Zor olanı seçtim ve 1,5 yıllık süreç bu şekilde başlamış oldu.
Önce bir günde ortalama kaç kalori aldığımı hesapladım. Bu sayı 5000-6000 arasındaydı ve bu kalorilerin çoğu yağ temelli besinlerden geliyordu. Bu hiç hareket etmeyen bir insan için oldukça anormal bir miktar. Günlük alacağım kaloriyi ortalama 3000 olacak şekilde ve protein temelli besinler olacak şekilde neredeyse yarıya indirdim. Kahvaltı ve akşam yemeği olmak üzere günde 2 öğün haricinde ağzıma en ufak bir şey bile atmamaya başladım. İlk ay ödem de atmam sebebiyle neredeyse 9-10 kilo birden verdim. Sonraki 4-5 ay aynı düzende devam ettim ve yavaş bir süreç ile 120 kiloya kadar geriledim. Yavaş kilo vermemin sebebi hem vücudumda deri sarkması olmasını istemiyordum hem de bir anda kilo verip yeniden almak yerine vücudumu alıştıra alıştıra kilo vermek daha sağlıklı bir tercihti. 120 kilodayken vücudum tekrardan spor yapabilecek kıvama gelince ben de spora başladım. Haftada 5 idman yapıyordum ve cardio yapmaktan ziyade kas çalışıyordum. Protein tüketimimi oldukça arttırdım. 4 ayın sonunda strongman gibi bir şey olmuştum ama fazla kas kütlesi artışı ve yağ oranında çok azalma olmayınca 125 kiloya çıktım. Aynaya baktım ve vücudumun böyle olmasını istemediğime karar verdim.
Sporu bıraktım ve günlük cardio yapmaya başladım. Alacağım kalori miktarını 2000 kaloriye düşürdüm ve günde 1 öğün protein ağırlıklı beslenmeye başladım. Kas kütlemden fazla kaybetmemek için her gün şınav ve plank yapmaya devam ettim. 4-5 aylık bir süreçte 110 kiloya düştüm. Ardından kalori miktarını olabildiğince 1500'e indirdim ve cardio sürelerimi arttırdım. 3-4 ayın ardından bugüne geldiğimizde neredeyse 95 kiloya kadar gerilemiş durumdayım ve şişmanlamadan önceki halime göre çok daha kas oranı yüksek ve düzgün bir fiziğe sahibim. Artık insanlar beni gördüklerinde şişman demek yerine hem çabamı takdir ediyor hem de fiziğime iltifat ediyorlar. Psikolojim son aylarda inanılmaz derecede düzeldi ve hayattan eskisi gibi keyif almaya başladım. Artık beni engelleyecek hiçbir şey yok neredeyse ve istediğim sosyal etkinliğe gönül rahatlığı ile katılabiliyorum. Eskisi gibi fotoğraf çekilebiliyor ve aynaya bakmaktan keyif alıyorum. Karşı cinsin ilgisini yeniden üzerimde hissediyorum ve bu bana inanılmaz bir öz güven kazandırıyor.
Kilo verdiğim için önüme geleni yemiyorum. Zaten istesem de yiyemiyorum. Kolay değil neredeyse 2 yıldır alışmış olduğunuz beslenme şeklinden uzaklaşamıyorsunuz. Ambalajlı ürünleri veya hamur işlerini neredeyse ayda yılda bir tüketiyorum ve canım da çekmiyor. Değer verdiğim bir insan kek, börek, vs. yapmış ise elbet ki emeğine saygısızlık olmasın diye tadına bakıyor ve normal bir insan gibi 1-2 dilim yiyorum ama asla fazlasını yeme ihtiyacı hissetmiyorum. Ayrıca şişmanken yüzüm dahil neredeyse vücudumun her yerinde sivilceler kol gezerken son 1,5 yıldır vücudumda sivilceye dair en ufak bir şey de yok.
Umarım bu anlattıklarım bazıları için bir başlangıç olabilir ve ben de sizlerin hayatında güzel bir şeye vesile olmuş olurum.
