Kaos. Insan ruhu geregi kotuluge daha yatkin bir canli bu sebeple bir noktaya kadar yonetiliyor olmasi lazim. Yoneten bu ust akil adil ve esit bir ortamda genel tarafindan seciliyorsa ne ala. Merkeziyetci bir yapi yoksa insanoglu guc icin birbirini asip kesmekten baska bir sey yapmaz. WW I, WW II bunun en buyuk ornekleridir.
 
Bir grup insan tarafından halen marjinallik olarak kabul edilip her türlü durumun reddiyesi ile farklı bir çözüm sunan bir ideolojidir. Bardak boş olsa "bu niye boş kardeşim", bardak dolu olsa "bu niye bos kardeşim" diyip bardağı kıran kitledir. Ayrıca bu güruh Dünya tarafından zerre ciddiye alınmasalarda kendilerince marjinallik olarak gördükleri bu ideolojiyi sürdürmeye devam etmektedirler. Anarşizm kendiyle çelişen ve bunu ideoloji olarak benimseyenlerin s*l*k olduğu bir ideolojidir.
 
Valla ben ne test yaparsam yapayım libertal sosyalizm cıktıgı icin bir sey diyemem anarsizm hakkında. Kagıt ustunde iyi hos geliyor ama bir tık acıgı var millet bunlardan yararlanırsa hoş olmaz.

5/10 bir tık overrated olabilir ozellikle 13 yas ergen kitle cok seviyor ekstrem yerde kaldıgı icin.
 
Anarşi, kaos veya topyekün reddiye farklı olgular. Anarşi, yerleşik hayata geçildikten sonra ortaya çıkan mülkiyet kavramının, güç ile irtibatını kesmek için oluşturulmuş ve altında pek çok farklı fraksiyona sahip ekonomik ve siyasi bir sistemdir.

Anarşi, otoritenin tekelleşmesine mani olmaya çalışır. Komün ya da toplumun gerekleri, bireyin rolü ve görevleri üzerine pek çok değerlendirmeye sahip, henüz fidan kıvamında bir ideolojidir.

Eksikleri tâbii ki vardır lakin gaye "toplumsal uzlaşı" ise üzerine derin okumalar yapilması iyi olur. Önemsenen bireysel kazanç ise "kapitalizm çok yaşa".

"Anarşistim, her şey boş ve keyfime bakarım, tüm bu yaşam bana hizmet etmeli, karar veren yalnızca benim" gibi bir iddia, anlamsız bir hezeyan olabilir.

Anarşist değilim. Etiketler doğru düzgün anlanmadığı için üzerime bir etiket giymemeyi tercih ediyorum.

Bu arada, özgürlüğün ne olduğunu bilebilmek için; prangayı doğru düzgün tanımlayabilmek lazım.
 
Son düzenleme:
İnsan "zihnini" tanrı yapmaktan vazgeçmedikten sonra, düşünülecek hiçbir şey işe yaramayacaktır. Çok büyük bir zihinsel yıkım ile ruhun ön plana geçmesi lazım. Ve zihin onun üzerine kurulmalı. "otorite-güç" denilen zihnin "tanrıcılığıdır" mesela "Andar Han" "zihinle" olaya bakıyor, yanlış değil, ama zihinle her yol "çıkmazdır".
 
Hiyerarşi bir insan uydurması değil, evrimsel bir zorunluluktur. Karıncalardan aslanlara kadar her yerde bir otorite piramidi vardır. Devleti yıktığında özgürlük gelmez; sadece devletin yerini daha kontrolsüz, daha öngörülemez ve muhtemelen daha vahşi bir güç alır. Anarşistler bir tiranı devirip fark etmeden bin tane küçük savaş ağası yaratmak isteyen vizyonsuzlardır. Anarşist bir düzende, asgari ücretle çalışan bir adamın hakkını koruyacak hiçbir mekanizma kalmaz. Ben kendi ordumu kurarım, kendi bölgemi yönetirim. Anarşizm aslında mutlak bir aristokrasiye hizmet eder. Eğer hiçbir kural yoksa, zeki ve güçlü olanın varlığı senin varlığını saniyeler içinde yutabilir. Bu yüzden sıradan insanların anarşizm istemesi, kendi ecelini hazırlamasıdır. Kısaca benim için anarşizm ergen ideolojisidir, iyi niyetli olabilir ama sonu asla iyi bitmez.

"Kime göre iyi?" "Bu ahlakı kim belirliyor?" diyebilirsiniz o da ayrı bir konu. Ama zaten anarşistler genelde ahlaki olarak iyi bir kurmak ister ama bana göre bu gerçekçi değildir. Dünya her zaman kötüdür, her zaman hiyerarşiktir, her zaman savaşlar olacaktır, her zaman güç yozlaşacaktır, her zaman açlıklar olacaktır ve her zaman böyle kalacaktır. Kapitalizm gibi insan doğasına "uyumlu" tasarlanan bir ideolojiyi bile tam doğru uyguluyamamış bir türden anarşizmi uygulayabileceğini düşünmek saflık olur.
 
Son düzenleme: