Çok haklısınız. O kadar haklısınız ki ben de çözümü böyle buldum. Yani önceden bende de sosyal anksiyete vardı. Toplum içinde bildiğiniz rahatsızlık çekiyordum. Ama lise yıllarımın sonlarında bu durum böyle gitmeyecek deyip üzerine gitmeye başladım. Gerek arkadaşlar olsun (lise arkadaşlarını bilirsiniz gamsızlardır
), gerek okuldaki rehber öğretmenim olsun (çok tatlı bir adamdı, haftada 1 seans yapardık) sayesinde psikoloğa gitmeden sosyal anksiyete sorununu hallettim ve özgüvenim kısa zamanda çok hızlı arttı. Ancak gel gelelim bu hastalıklar tekte bitmiyor, parça parça insanda oluşuyor.
Şu an ise sosyal anksiyeteyi dediğiniz yöntemle bayağı bitirdim. Ama direkt olarak normal anksiyete kaldı. Dediğim gibi parça parça olabiliyor bazen. Bu normal anksiyete, sosyal olsun, genel olsun, her türlü durumda (o olay başlamadan önce özellikle) kaygı yaşamak. O olay anında ve sonrasında ise "aslında boşuna kaygılanmışım ya" demek. Ve böyle desem bile başka türlü olaylarda yine bu sorunu yaşıyorum. Ama çoğu gitti azı kaldı. Ben yine psikiyatri veya psikoloğa başvurmayacağım çünkü psikoloğun söyleyeceği şeyler belli. Üzerine git diyecek, ben zaten gidiyorum. Psikiyatri ise ilaç yazabilir o konuda fikrim yok ancak oraya da gitmek istemiyorum. Nasıl ki sosyal anksiyeteyi kendim yendim bence genel anksiyeteyi de kendim yenebilirim diye düşünüyorum.