Güzel soru, sorgulattı.
Kendime, karşımdakini kırma hakkını katiyen tanımıyorum. Bunu benimsemiş vaziyetteyim, beni ben yapan yanlarımdan birisi yani. Birini kırmanın veya kırmış olabilme ihtimalinin yarattığı üzüntü büyük oluyor, o yüzden de fazlaca kaçınıyorum. Fark etmeden kırdığım da oluyordur ama önemli olan kendimi karşımdakinin yerine koyunca kırmış olup olmayacağıma bir bakıp elde ettiğim sonuç. İnsanım ve maalesef bu yüzden duygularıma (sinirlerime) hakim olamıyorum bazen fakat galiba mümkün olabildiğince sinirimi kendime saklıyorum.
Örneklendirdiğiniz kadar sinirlendiğimi de hatırlayamadım, yakın zamanda en çok Valorant oynarken sinirlenmişimdir ki onda da karşıya hiçbir şekilde sinirimi yansıtan tepkiler vermiyorum, kendi başıma kısa vadeli sinirleniyorum çünkü çoğu zaman karşımdakinin herhangi bir hatası olmuyor, tek yaptığı beni alt etmek. Bu da oyun süresince geçerli oluyor, oyun dışında pek etkisi yok.
Belki de sinirlenebileceğim durumlara sizin kadar dahil olmuyorum, bir şekilde öngörüyle kaçınabiliyorum. Belki de sizin sinirlendiğiniz yerde ben gülüyorum.
Sinirlendiğiniz anlarda o anki durumunuzu gözden geçirmeniz işe yarayabilir, örneğin: "Gerçekten sinirlenmem gerekiyor mu? Bu ne kadar önemli ki bu kadar sinirleniyorum?"
Tabii hep yapılabilecek bir şey olmayabilir ki değildir.
Odağınızı değiştirmeye çalışmanız da yardımcı olabilir. O anki ilgilendiğiniz konu size ne kadar önemli geliyorsa gelsin bir anda başka konuya atlayabilir veya başka bir şeyle ilgilenebilirsiniz, örneğin: kendinize vakit ayırmak, müzik dinlemek...
