Hayatım boyunca bana harika davranan iki doktor gördüm. Biri amcam. Biri liseden arkadaşım. Hastalara nasıllar bilemiyorum.
Türkiye'de doktorları eleştirmeden önce çalışma şartlarını, maaşlarını, ortalama hasta bakma sürelerini vs de göz önüne almak zorundayız. Ama genel olarak ülkenin her kesimine sirayet eden anlayışsızlık ve nezaketsizlik elbette doktorlarda da mevcut.
Yurt dışında 1 sene kaldım. Öğrenci vs değildim. Kimse işimi sormadı. Evet kültürel olarak kimin ne kadar parası olduğu ona saygı duyma konusunda bir kıstas bu topraklarda. Bazen birileriyle kahve içerken masadaki ilk yabancının sorduğu şey ne iş yaptığım oluyor. Normalde bunlar ayıp şeyler. Sormaz kimse Avrupa'da Amerika'da. Ama memleket insanı merak ediyor. Saygı duyacağı kadar kazanıp kazanmadığını.
Doktorlara kızalım. Kızalım da. Kızması kolay gibi biraz. Biz hasta olarak nasıl 3. sınıf durumdaysak onlar da öyleler. Para kazanamıyorlar ve insani şartlarda çalışamıyorlar. Siz diyorsun sen diyorlar. Genel bir bıkkınlık hali var özellikle devlet hastanelerinde çalışanlarda. Anlamaya çalışıyorum. Hasta olarak da sinirleniyorum ama empati yapıp anlamaya çalışmazsak çözülmez bu sorunlar. Herkesin durumu bok. Hastası doktoru mühendisi. Herkes bok gibi. Enflasyon ve ekonomik krizler çürüme ile birlikte gelirler. Herkes çürüyor. Doktorlar da.