Bana artık eskisi gibi hissettirmiyor açıkçası. Cidden saatlerce kafa patlatırdık. Hatta defalarca kez rüyamda bug fix yapmışlığım var. Sabah kahvaltı etmeden rüyamda gördüğüm çözümü deneyip çalışınca havalara uçuyordum. Ne yazık ki artık böyle bir heves yok, aksine bir noktada kendimi gereksiz bir şekilde yapay zeka ile yarışa soktuğumu fark ediyorum. İşleri ona kalmadan ben halletmeye çalışıyorum. Halbuki ne gerek var, değil mi?
Ancak o zaman da kendimi üretken, başarmış hissetmiyorum. Evet, ortaya bir ürün çıkıyor ama process’i bana ait değil hissi ürünü benden uzaklaştırıyor. Ha açık konuşmak gerekirse bu zamana kadar, yapay zekadan önce de, hiçbir ürünüm herhangi bir başarı elde etmedi. Zamanında gördüm, kodlama kısmı bir ürünün önem arz eden en ufak parçası. Olay fikir, pazarlama, hitabetten ibaret. Elinde berbat bir MVP olsa bile olacak olan oluyor.
Sözün özü şu, ben yazılımda hep üründen değil process’ten keyif alan biriydim. Gerçekten tam anlamıyla bir hobi idi benim için. Hala öyle, şu aralar vakit bulamıyorum ama bulduğum fırsatlarda ASP.NET ile çalışıyorum.