1449

Üstün
Katılım
26 Aralık 2023
Mesajlar
1.061
Çözümler
1
Beğeniler
1.149
Normalde çevrem, ailem ve yakın arkadaşlarım tarafından “efendi biri” olarak görülürüm. Kibar davranırım ve sevilirim. Ama arada bir sinirleniyorum, kaba saba birine dönüşüyorum.


Okulum 9’da bitiyor; lise son sınıfım, son teneffüsteyiz. Babamla bir mesele yüzünden telefondan kavga ettim. Sinirliydim. Telefonu koydum ve bahçeye çıktım. Arkadaşlarım çağırdı; yanlarına gittim. Sonra arkama birden benden hoşlanan kız ışınlanıverdi. Bu arada hoşlandığını bilmiyordum. Kıza “bir şey mi istedin?” dedim; cevap vermedi.

Dibimde dolanıyor. Futbol sahasına gittim. Arkamdan geldi, dibimden geliyor; aramızda 10 cm yok. Yine devam etti. En son, bunun arkadaşlarının yanında defol git dedim.


Kız neye uğradığına şaşırdı. Hoşlandığını sonra kendi arkadaşımdan öğrendim. Vicdanım sızlıyor. Bu gece bana uyku girmeyecek. Yarın gidip özür dileyeceğim ama maalesef reddetmek zorunda kalacağım. Sevmiyorum çünkü.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Bazen insanı yüz ifadesinden o anki durumunu anlamak gerekiyor. Belliki senden hoşlanan kişi anlamamış ve geri çekilip sonra gelmemiş. Olayda böyle patlamış. Sizlik bir sorun görmüyorum. Sinirlenince küfür etme durumu olabiliyor ama olmaması lazım. Hem senin hem de o kızın hatası var. Senin hatan küfür etmek kızın hatası inatçılık.
 
Reddetme eylemi senin yaşında bir birey için büyük bir kazanım. Ters anımdı ile başlayıp durumu izah etmen yeterli. Hayatını herkesin bilmesine gerek yok. Başarılar.