Yine ben. Bakıyorlar diye işini yapmayacak mısın yani? :D Herkes birbirine bakar.
Hocam anksiyetenin en kötü etkileri biri tarafından izlenme hissi. Bakmasalar bile bakıyorlarmış gibi hissediyorum. Baksalar daha büyük problem.

Öyleyse sabah olabilecek en erken şekilde kütüphaneye gidip en kuytu köşedeki yeri kapmalısın ve insanlara sırtını dönük oturmalısın hocam çok fazla alternatif yok gibi onun dışında.
3 katlı kütüphane aslında ama ona rağmen kalabalık. Merkezde olunca daha büyük problem tabi.
 
Yazmışlar zaten ama sabah erkenden gideceksin ve insanların sana çok bakmayacağını düşüneceğin bir yere yerleşeceksin. Dikkat çekmemek konusuna gelirsek zaten trafik polisi yeleği gibi fosforlu şeyler giymeyeceğini düşündüğümden düz renkler mesela full siyah giyinmeyi deneyebilirsin. Madem baktıklarını düşünüyorsun saçların uzun olduğundan muhtemelen, kestir. Cinsiyetinin ne olduğuna bakanlar oluyordur. Türkiye'de uzun saçlı erkekleri yargılıyorlar evet.
 
Her şey kafada bitiyor hocam, hiçbir şeyin umrunuzda olmadığı ve sadece artık bir şeyler yapmalıyım ve netlerimi artırmalıyım evresine girmelisiniz. Eğer hala bu evreye giremezseniz kütüphane sizin için anksiyete sebebi olur.

Aslında karakteriniz bu, bunu değiştiremeyiz bir noktada. Ancak bir şeyler yapmalıyım ve çalışmalıyım farkındalığını yaratmanız gerek.
 
Her şey kafada bitiyor hocam, hiçbir şeyin umrunuzda olmadığı ve sadece artık bir şeyler yapmalıyım ve netlerimi artırmalıyım evresine girmelisiniz. Eğer hala bu evreye giremezseniz kütüphane sizin için anksiyete sebebi olur.

Aslında karakteriniz bu, bunu değiştiremeyiz bir noktada. Ancak bir şeyler yapmalıyım ve çalışmalıyım farkındalığını yaratmanız gerek.
Hocam anksiyete ile 14 yaşından beri uğraşıyorum. Bunun en büyük sebebi ailem tabii ki. Ama Tanrı herkese bir sınav veriyor. Bizim sınavımızda bu. Sabırlı olmak gerek. Kütüphanede çalışmaya alışmalıyım. Bence alışırsam her şeyi başarabilirim. Içimde hem bekleyen bir özgüven hem de geçen senenin kızgınlığı var. (Geçen sene dediğim mezuna bırakmıştım).
 
Merhaba,

Daha önce 5-6 kez kütüphaneye gittim. Ama bir süre sonra bıraktım. Bunun nedeni üşengeçlik değil anksiyete. İnsanların bana baktığını düşünerek (her ne kadar bakmasalar bile) panikatak yaşıyorum ve zar zor ders çalışıyorum. Ayrıca yaşadığım yer çok güvenli bir yer olmadığı için kütüphaneye ders çalışmak amacıyla gitmeyip başka amaçlar arayan insanlar olabiliyor. YKS'ye kadar kütüphanede çalışmak istiyorum, evde çalışamadığımdan için. Bu durumu nasıl atlatabilirim?
Ben kapşonu etrafı göremeyeceğim kadar çekip kulaklık takıyorum.