Arkadaşlar, öncelikle kendimden bahsetmem gerekirse 17 yaşındayım ve 11. sınıfa yeni geçtim. Kararsızlık çok yaşayan birisiyim. Bu konuyu da sizlerden yardım almak için açtım. Geleceğim hakkında uzun bir süredir düşünüyorum. Bu ülkeden bu siyasilerle bir şey olamayacağını düşünüyorum. Bundan dolayı üniversiteyi hep yurt dışında okumak istedim. Sonrasında araştırmaya başladım. Bütçemin kısıtlı olduğunu biliyordum.
Çok zengin bir aileden gelmiyorum. Bunun farkındaydım her zaman ve bu durumdan kurtulmak için çabalamam gerektiğini de biliyordum. Araştırmalarım sonucu diğer Avrupa ülkelerinin çok ucuz olduğunu gördüm. Özellikle Almanya'da okumak bana çok mantıklı gelmeye başlamıştı. Ancak fark ettim ki Almanca öğrenmem gerekiyordu. Bunu nasıl yapacaktım? Daha İngilizce bile bilmiyordum. Her zaman erteledim. "Bir gün öğreniriz, vakti zamanı gelince öğreniriz, üniversitede hazırlıkta öğreniriz" falan filan dedim. Ama fark ettim ki bu iş böyle gitmeyecek. İngilizce öğrenmeye başladım. Dün başladım, bugün gene erteledim ve hala da çalışmadım. Maddi durumum pek olmadığı için, olur da Almanya'da okuyamazsam, İngilizcem olsun ki boşa öğrenmemiş olayım dedim. Bundan önce İngilizce'den başladım ama fark ettim ki sanırım ikisi de yetişmeyecek gibi. Arkadaşlar, şu an hangisine ağırlık vermem gerekiyor? Bana kalırsa İngilizce ama Almanca yetişmeyecek sanırım. Aslında dürüst olmak gerekirse Almanya'yı da o kadar çok istemiyorum. Arkadaşlar, tavsiyeleriniz ne olur?
Bu arada yurt dışında gene üniversite hakkında hala kafamda soru işaretleri var. Almanya konusunu netleştirmiş değilim. İrlanda'da okumayı çok istiyorum. Canımdan çok İrlanda'da okumak isterim. Doğal güzellikleri, mimarileri, insanları hep beni içine çeker. Ayrıca bizler ve İrlandalılar arasında tarihi bağ çok güçlüdür. İrlanda açlıktan kırılırken onlara yemek falan götürdük. Ya da ortak deyim diyebileceğimiz, her iki toplumun da kullandığı sözler var. Ondan dolayı İrlandalılar hep bana yakın gelmişlerdir. Hala daha çok istiyorum ama maddi durumlar işte. Keşke azıcık solda doğsaydım da (Bulgaristan) AB pasaportum olsaydı, yıllık sadece istediğim University of Dublin'de €2.000'ya okuyacaktım. Şimdi TR pasaportu ile benden yıllık €20.000 istiyorlar. Bu ülkede doğduğum günü... Şimdi bir işim çıktı, oraya gidip geleceğim..
Çok zengin bir aileden gelmiyorum. Bunun farkındaydım her zaman ve bu durumdan kurtulmak için çabalamam gerektiğini de biliyordum. Araştırmalarım sonucu diğer Avrupa ülkelerinin çok ucuz olduğunu gördüm. Özellikle Almanya'da okumak bana çok mantıklı gelmeye başlamıştı. Ancak fark ettim ki Almanca öğrenmem gerekiyordu. Bunu nasıl yapacaktım? Daha İngilizce bile bilmiyordum. Her zaman erteledim. "Bir gün öğreniriz, vakti zamanı gelince öğreniriz, üniversitede hazırlıkta öğreniriz" falan filan dedim. Ama fark ettim ki bu iş böyle gitmeyecek. İngilizce öğrenmeye başladım. Dün başladım, bugün gene erteledim ve hala da çalışmadım. Maddi durumum pek olmadığı için, olur da Almanya'da okuyamazsam, İngilizcem olsun ki boşa öğrenmemiş olayım dedim. Bundan önce İngilizce'den başladım ama fark ettim ki sanırım ikisi de yetişmeyecek gibi. Arkadaşlar, şu an hangisine ağırlık vermem gerekiyor? Bana kalırsa İngilizce ama Almanca yetişmeyecek sanırım. Aslında dürüst olmak gerekirse Almanya'yı da o kadar çok istemiyorum. Arkadaşlar, tavsiyeleriniz ne olur?
Bu arada yurt dışında gene üniversite hakkında hala kafamda soru işaretleri var. Almanya konusunu netleştirmiş değilim. İrlanda'da okumayı çok istiyorum. Canımdan çok İrlanda'da okumak isterim. Doğal güzellikleri, mimarileri, insanları hep beni içine çeker. Ayrıca bizler ve İrlandalılar arasında tarihi bağ çok güçlüdür. İrlanda açlıktan kırılırken onlara yemek falan götürdük. Ya da ortak deyim diyebileceğimiz, her iki toplumun da kullandığı sözler var. Ondan dolayı İrlandalılar hep bana yakın gelmişlerdir. Hala daha çok istiyorum ama maddi durumlar işte. Keşke azıcık solda doğsaydım da (Bulgaristan) AB pasaportum olsaydı, yıllık sadece istediğim University of Dublin'de €2.000'ya okuyacaktım. Şimdi TR pasaportu ile benden yıllık €20.000 istiyorlar. Bu ülkede doğduğum günü... Şimdi bir işim çıktı, oraya gidip geleceğim..
Son düzenleyen: Moderatör:
bu tavsiyeye katılmıyorum pek. 25 yaşında fabrikada çalışıp evlenmeye kalkmak ahmaklık. Ki Türkiye'de iyi bir mesleğin gelirin yoksa evlenmek genel olarak ahmaklık olarak görüyorum. Yurt dışına gitmek o kadar da kolay değil. O yüzden millet zaten kolay yoldan basıyor ilticayı veya evlenip kaçıyorlar 
