Eşcinsellik psikolojik bir durumdur. Freud'a göre hatta tüm insanlar biseksüeldir. Sadece yaşadıklarımıza göre bu baskınlaşıyor veya azalıyor. Oğlu eşcinsel diye annesi onu Freud'a vermek istemiş tedavi etsin diye. Freud'un cevabı çok net;
Sevgili Bayan,
Mektubunuzdan oğlunuzun eşcinsel olduğunu anlıyorum. Bu terimi kendiniz doğrudan kullanmamanız beni oldukça etkiledi. Acaba neden bundan kaçındığınızı sorabilir miyim? Eşcinsellik kesinlikle bir avantaj değildir, ancak utanılacak bir şey de değildir. Ne bir suçtur ne bir aşağılanmadır; bir hastalık olarak sınıflandırılamaz. Biz bunu, cinsel gelişimin belli bir noktada durmasıyla ortaya çıkan cinsel işlevin bir varyasyonu olarak değerlendiririz.
Antik ve modern çağlarda birçok saygın birey eşcinseldi; bunların arasında en büyük isimlerden bazıları da vardır (Platon, Michelangelo, Leonardo da Vinci vb.). Eşcinselliği bir suç gibi cezalandırmak büyük bir adaletsizliktir—ve aynı zamanda bir zalimliktir. Eğer bana inanmıyorsanız, Havelock Ellis’in kitaplarını okuyun.
Benden yardım isteyerek, sanırım eşcinselliği ortadan kaldırıp yerine normal heteroseksüelliği koyup koyamayacağımı soruyorsunuz. Genel olarak bu konuda başarı vaat edemeyiz. Bazı vakalarda, her eşcinselde mevcut olan bastırılmış heteroseksüel eğilimlerin gelişmesini sağlayabiliyoruz; ancak çoğu durumda bu mümkün olmuyor. Bu, bireyin yaşı ve kişilik yapısıyla ilgilidir. Tedavi sonucunu önceden kestirmek mümkün değildir.
Psikanalizin oğlunuz için yapabileceği şey farklı bir çizgide ilerler. Eğer mutsuzsa, nevrotikse, içsel çatışmalarla boğuşuyorsa, sosyal yaşamında engellenmişse, analiz ona uyum, iç huzur ve tam verimlilik kazandırabilir—ister eşcinsel olarak kalsın, ister değişsin. Eğer onun benimle analiz yapmasına karar verirseniz—ki bunu beklemiyorum—Viyana’ya gelmesi gerekir. Buradan ayrılma niyetim yok. Ancak cevabınızı bana iletmeyi ihmal etmeyin.
En iyi dileklerimle, içtenlikle,
Sigmund Freud