- Katılım
- 22 Aralık 2023
- Mesajlar
- 2.031
- Çözümler
- 3
- Beğeniler
- 1.884
Normal bir durum değil ama üzülmeyin, yalnız değilsiniz. 1-2 kez düzgün şekil konuşursanız muhtemelen ömür boyu utanmazsınız artık. Ek olarak hiçbir kızı kafanızda büyütmeyin, herkes insan. Sebebi bu olabilir.
Son düzenleyen: Moderatör:
Ailenizin haberi olmaz ben gidiyorum haberleri yok. Ayriyeten kendimizi kandırmayalım kimse günün 16-17 saati ders çalışmıyor sosyalleşmek için vakit her türlü oluyor. En basitinden ben pazar günleri deneme çıkışı arkadaşla yemeğe gidiyorum eve gidene kadar 1-2 saat sohbet etmiş oluyorum bu bile yeterli sosyalleşmek için. Kütüphanede çalışabilirsiniz mesela farklı insanlarla sosyalleşebilirsiniz.
Geçmişte sosyal fobisi olan birisiydim. Kızları görünce utanırdım yüzümü çevirirdim. Onları üstün bir cins olarak görürdüm değişik bir his. Bu durum için psikiyatri ve psikoloğa çok para bayıldım. Bu durum için psikiyatri ya da psikoloğa para bayılmasına gerçekten gerek yok. Tek çaresi sosyalleşmek, ilk adımı atmak.
@Winner bu durumun gerçekten senin için zor olduğunun farkındayım. Ben geçmişte kekeme ve sosyal fobiydim. Özellikle kekeme birisinin sosyal fobiyi alt etmesi gerçekten zor. Ama bunun çözümü tavsiyeler almak, videolar izlemek değil atağa geçmek. Git konuş sosyalleş. Onlarla zaman geçir. Bu durumun tek çaresi budur. Ayrıca kekememi nasıl yendim diye bir konu açmıştım. Linkini altına bırakayım. Bu konu beni en iyi anlatan konudur.
Sana güveniyorum brom.
Aynısı ben de söyledim hocam ama arkadaş pek istemiyor gibi. Ama bu problemini dile getirmesi bile çözüme uzak olmadığını gösterir. Umarım sorunlarını aşar.
KS
KS
Winner
Üstün
- Katılım
- 12 Mart 2024
- Mesajlar
- 3.163
- Çözümler
- 2
- Beğeniler
- 1.402
Sağ olun. Umarım aşarım. Tek sorunum bu değil çünkü OKB'ye benzer takıntı rahatsızlığım da var denilebilir.Geçmişte sosyal fobisi olan birisiydim. Kızları görünce utanırdım yüzümü çevirirdim. Onları üstün bir cins olarak görürdüm değişik bir his. Bu durum için psikiyatri ve psikoloğa çok para bayıldım. Bu durum için psikiyatri ya da psikoloğa para bayılmasına gerçekten gerek yok. Tek çaresi sosyalleşmek, ilk adımı atmak.
@Winner bu durumun gerçekten senin için zor olduğunun farkındayım. Ben geçmişte kekeme ve sosyal fobiydim. Özellikle kekeme birisinin sosyal fobiyi alt etmesi gerçekten zor. Ama bunun çözümü tavsiyeler almak, videolar izlemek değil atağa geçmek. Git konuş sosyalleş. Onlarla zaman geçir. Bu durumun tek çaresi budur. Ayrıca kekememi nasıl yendim diye bir konu açmıştım. Linkini altına bırakayım. Bu konu beni en iyi anlatan konudur.
Sana güveniyorum brom.
- Katılım
- 21 Aralık 2023
- Mesajlar
- 1.496
- Makaleler
- 1
- Çözümler
- 20
- Beğeniler
- 2.235
Her kıza arkadaş değil de sevgili olacakmış gibi bakmayarak başlayabilirsin. Biraz kız arkadaşın olsun. Sonra onlarla takıl. Alışırsın.
KS
KS
Winner
Üstün
- Katılım
- 12 Mart 2024
- Mesajlar
- 3.163
- Çözümler
- 2
- Beğeniler
- 1.402
Nasıl edineceğim? Konuşamıyorum ki.
Nefs İlmi
Üstün
- Katılım
- 30 Ocak 2024
- Mesajlar
- 3.966
- Makaleler
- 81
- Çözümler
- 14
- Beğeniler
- 4.796
Kızlardan utanmak normal, olağan bir durum. Fakat sağlıklı değil. Deli saçması niteliğinde bir şeyler söyleyecek olursam şunları söyleyebilirim, genelde olabilir eksenli bir konuşma yani kesin yargı bildirmiyor, amacım sadece sende bir şeyleri düşünmeyi tetiklemek: kendilik algında derin bir eksiklik yaşıyor olabilirsin. Bu eksiklik hepimizde olan bir durum. Fakat yaşantımız doğrultusunda derinleşebilir.
Erken çocukluk dönemindeki anne baba ilişkisi, kızlarla yaşadığın ilk temas/iletişim anındaki yaşadığın durumlar/duygular/düşünceler ve ekstra durumlar (kilolu olmak) bu eksiklik hissini derinleştirebilir.
Kızları bilinç dışı düzlemde ulaşılamaz görüyorsun -üstün cins olarak gördüğünü söyledin. Bunun temel dinamik düşüncesi şu olabilir: "Asla ulaşılamaz olana ulaşmaya çalışmam gerekmez.". Bu bir tür savunma mekanizması olabilir.
"Utanıyorum" kelimesini sıkça dillendiriyorsun. Bu konuyu sürekli dillendiriyorsun. Utanmak bir nevi şu olabilir: bir şeyler yapmak istiyorum, arzuluyorum ama çekiniyorum. İşte hem bu arzu hem de eksiklik sende gerilim yaratarak utanç olarak ortaya çıkıyor olabilir.
Eksikliğini kabul etmen önemli. Her insan eksiktir. Ulaşılamaz olanlar olarak gördüklerin de eksiktir. Tam bütün bir benlik yoktur.
Bu durumu kabul edip kendinle barışman senin için önemli bir başlangıç adımı olabilir. Eksikliğini kabul ettikten sonra eksikliğini derinleştiren şeyleri yok etmek yahut değiştirmek gerekiyor. Bunun için de başlangıç olarak spor yapabilirsin. Kilondaki azalma ve fiziksel bedenindeki iyileşme, kendilik algında da iyileşmeye gidebilir.
Spor yapamam deme, herkes haftada 3 saatini spora ayırabilir diye düşünüyorum. Sendeki bu ders aşkı da dikkatimi çekiyordu. Acaba ders çalışma noktasında gösterdiğin aşırı çaba, bir tür içsel eksikliğini telafi etme çabası mı? Ki eğer böyleyse sağlıklı değil bu da. Çünkü eksiklik asla dolmayan bir şeydir. Bu yüzden eksik olduğumuzu kabul etmeli ve bunla barışmalıyız.
Bilinç dışı düzlemde, sürekli tepende sopa ile bekleyen bir içsel yargı mekanizması var, bu içsel yargı sesin kime ait olduğunu bulmak senin için büyük bir adım olabilir. Bulduğun zaman onun hakkında düşünüp çarpık algı ve düşünceleri işlevsel olanlarla dönüştürmek sende yine iyileşmeye gidebilir.
Özetle durum sadece "kızlardan utanıyorum" değil de kendini bulunduğumuz dünyada, toplumda, diğer insanların gözünde nerede konumlandırdığına bağlı gelişen bir sağlıksız durum. Bu durum sadece sende kızlar ekseninde cereyan etmiş. Bir başkası için başka şekilde cereyan edebilirdi.
Erken çocukluk dönemindeki anne baba ilişkisi, kızlarla yaşadığın ilk temas/iletişim anındaki yaşadığın durumlar/duygular/düşünceler ve ekstra durumlar (kilolu olmak) bu eksiklik hissini derinleştirebilir.
Kızları bilinç dışı düzlemde ulaşılamaz görüyorsun -üstün cins olarak gördüğünü söyledin. Bunun temel dinamik düşüncesi şu olabilir: "Asla ulaşılamaz olana ulaşmaya çalışmam gerekmez.". Bu bir tür savunma mekanizması olabilir.
"Utanıyorum" kelimesini sıkça dillendiriyorsun. Bu konuyu sürekli dillendiriyorsun. Utanmak bir nevi şu olabilir: bir şeyler yapmak istiyorum, arzuluyorum ama çekiniyorum. İşte hem bu arzu hem de eksiklik sende gerilim yaratarak utanç olarak ortaya çıkıyor olabilir.
Eksikliğini kabul etmen önemli. Her insan eksiktir. Ulaşılamaz olanlar olarak gördüklerin de eksiktir. Tam bütün bir benlik yoktur.
Bu durumu kabul edip kendinle barışman senin için önemli bir başlangıç adımı olabilir. Eksikliğini kabul ettikten sonra eksikliğini derinleştiren şeyleri yok etmek yahut değiştirmek gerekiyor. Bunun için de başlangıç olarak spor yapabilirsin. Kilondaki azalma ve fiziksel bedenindeki iyileşme, kendilik algında da iyileşmeye gidebilir.
Spor yapamam deme, herkes haftada 3 saatini spora ayırabilir diye düşünüyorum. Sendeki bu ders aşkı da dikkatimi çekiyordu. Acaba ders çalışma noktasında gösterdiğin aşırı çaba, bir tür içsel eksikliğini telafi etme çabası mı? Ki eğer böyleyse sağlıklı değil bu da. Çünkü eksiklik asla dolmayan bir şeydir. Bu yüzden eksik olduğumuzu kabul etmeli ve bunla barışmalıyız.
Bilinç dışı düzlemde, sürekli tepende sopa ile bekleyen bir içsel yargı mekanizması var, bu içsel yargı sesin kime ait olduğunu bulmak senin için büyük bir adım olabilir. Bulduğun zaman onun hakkında düşünüp çarpık algı ve düşünceleri işlevsel olanlarla dönüştürmek sende yine iyileşmeye gidebilir.
Özetle durum sadece "kızlardan utanıyorum" değil de kendini bulunduğumuz dünyada, toplumda, diğer insanların gözünde nerede konumlandırdığına bağlı gelişen bir sağlıksız durum. Bu durum sadece sende kızlar ekseninde cereyan etmiş. Bir başkası için başka şekilde cereyan edebilirdi.
KS
KS
Winner
Üstün
- Katılım
- 12 Mart 2024
- Mesajlar
- 3.163
- Çözümler
- 2
- Beğeniler
- 1.402
Ders olayı doğru. İlk önce derslerimi düzelterek kendimi adam edeceğim. Yazın da spora başlayacağım. Şimdi vaktim yok.
Yeni konular
-
-
-
X870e Aorus Pro X3D Ice model anakartta RAM XMP1 profili açılmıyor- Teknopatici
- Mesaj: 2
-
-
-
-
-
-
-
