Eve kapanık birisiyim.
Tıraş bahane olmasa dışarı bile çıkmam. Beni gezmeye davet eden bile yok.
Kız arkadaş yok. Olmasın zaten gereği yok. Ne yapmalıyım. Evde delireceğim.
Kendimi sevemiyorum. Millet kız arkadaşı/Erkek arkadaşı ile mutlu.
Ben de geçmişte benzer bir durum yaşadım. Kekemeydim ve yeni insanlarla tanışmak konusunda hiç özgüvenim yoktu. Fakat bir noktadan sonra bu durumdan gerçekten sıkıldım ve artık değişmek istedim. Sosyalleşmeye başladım. Başlangıçta çok zordu ama zamanla bu durumu aştım.

Sana verebileceğim en önemli tavsiye şu: Yeni insanlarla tanışmalısın, yeni bir çevre edinmelisin. Kısacası harekete geçmelisin. İstersen dünyanın en iyi psikoloğuna ya da psikiyatristine git eğer adım atmazsan bu sürecin üstesinden gelemezsin.
 
Bu olayın üstüne giderek. Ortam yapabileceğin bir yer lazım, okul varsa orası olur yoksa bir kursa gidebilirsin. Dil kursu olur, gitar kursu olur, tenis kursu olur sana kalmış. Üstüne giderek aşamayacağın bir şey yok. Bir sene önce ben de öyleydim neredeyse, şimdi Barney Stinson gibi takılıyoruz.