İşte manevi olarak bir şey olup olmayacağını bilmiyorum. Açıkçası varlığıyla veya yokluğuyla da pek ilgilenmiyorum. Bir 30-35 yaşına falan geleyim vasiyet yazdıracağım. Organlarımı organ bağışı için bağışlayacağım. Onun dışında kadavra bağışı işini düşündüm, gerçi vasiyetle oluyor mu bilemedim. Gidip üniversiteye kağıt falan imzalamak gerekiyormuş. Vasiyetle çözülebilecekse yaşarken o kategoride değerlendirilmek pek içime sinmiyor. Bir 5 sene falan üniversitede kalırım gibi. Sonra kalanları alıp bir mezar yaptırırlar, ziyaret edip avunurlar. Öteside beni ilgilendirmiyor açıkçası.
 
Son düzenleme:
Yok olup gideceğimizi düşünüyorum. Herhalde kendimizi hatırlayabiileceğimiz benliğimiz veya zihnimiz kalmayacak. Çocukken eskiden yaptığımız şeyleri nasıl hatırlamıyorsak ölünce de aynısı olacak. Bu hatırlamama olayını sürekli yaşayacağız ve sürekli rüya görmeden uyumak gibi olacak. Bu benim tahminim. Ateist olduğum öbür tarafa inanmıyorum.
 
Deneyimimiz konusunda anket doldurmamız hâlinde, bize 10 hediye puan verecekler. "Bu hediye puanlar ne işimize yarayacak?" diye sorduğumuzda, ne cevap verirler? Bilmiyorum.