Aslında risk almıyor, ayıklıyor. İbrahim'in süzgeci, kaç insan için geçerli? Hangimiz, Ibrahim'in algısına sahibiz?

Ve her daim unutulan; mesele sonsuzluksa, "anlık acı" değersize gayet yakındır.

Kendinden ötürü bilmek ile olayın hâlini bilmek farklı hususlar. Gerçek bizim dışımızda ise bizim kabulümüzün pek de bir anlamı yoktur.

İbrahim, zora göğüs gerdi ve en zoruyla sınandı. Ondan da yüzünün akıyla çıktı ki merhamet sahibinin, merhametinden şüphesi yoktu. Hangimiz bu eminlikteyiz?

Andaki insan, dört bir yandan kendi benliğini koruma içgüdüsüne hapsedilmekteyken.
İslam'ın kelime anlamının "teslimiyet" olması cuk oturmuş yani.