Yahu, her insanın sevgi derecesi farklıdır. Sen dedene karşı böyle bir tepki vermişsin, benim dedem öldüğünde ben pek üzülmedim bile. Bu bir şeyi çürütmüyor ki, daha öznel düşünmelisin bu mevzuları. Allah muhafaza, çocuğunun ölü doğduğunu veya eşine araba çarpıp öldüğünü düşün. Bunu öyle, artık acı çekmeyecek eheheh diye kapatamazsın. Sonsuza kadar çekersin bu acıyı.
Ayrıca yaşadığımız anılar falan bunlar safsata, kendimizi kandırmaktan başka bir şey değil. Yaşadığın anılar öldüğünde bitecek. Geriye hiçbir şey kalmayacak. Yediğin yemekler, içtiğin içecekler, elde ettiğin haz ve zevkler. Öldüğünde bitecek, tanıdığın hiç kimseyi tanımayacaksın, bir daha görmeyeceksin. Ne anneni, ne babanı, ne sevdiklerini, ne de bir başkasını. Bunlar öyle bir kelimeyle "Ama ben de olmuyor ki" diyerek atlatmak kelime ucuzculuğundan başka bir şey değil.