tear

Üstün
Katılım
31 Ocak 2024
Mesajlar
2.486
Makaleler
34
Çözümler
31
Beğeniler
3.200
Bir ateist olarak buna katılmıyorum çünkü bir çok dindar insan, inançsız insanların intihara meyilli, depresif olduğunu söylüyor fakat tam tersine dinsiz biri olduğumdan beri daha rahatlamış hissediyorum ve daha çok sorguluyorum, tam tersine dinlerin insanlara boş umutlar vererek kandırdığını düşünüyorum, ölümden korkum yok ölümden sonra ne olacağına dair hiç korkum yok. Evet meraklıyım ama “dur kendimi sağlama alayım diğer dünyada işime yarayacak iyilik yapmam lazım” diyerek çıkar ilişkisinde hiç değilim, ölümü bekliyorum, ama bu dünyada yapmak isteyip kişisel inançlar yüzünden engellenmek istemiyorum.
 
Gayet yaşama sevinci olan biriyim. Evrenin big bang ile oluşmuş olması ve eninde sonunda genişleyip yine kendi içine çökecek olması düşüncesi bana garip gelse de bundan dolayı hayatımı sonlandırayım gibi bir düşüncem hiçbir zaman olmadı.
 
İnanıyorum ama yaşama sevincim yok ve bunu çok da önemsemiyorum. Lakin mevcut hâl içinde, belli kurallara uyarak ve mümkün olduğu kadar az hasar vererek bu dünyadan gitmem gerektiğini biliyorum.

Genele karşı ya da benden sonrasına karşı bir sorumluluğum olması sebebiyle yaşıyorum.

Kimin hangi sebeple yaşadığı çok da mühim değil gibi, mühim olan çevreye ne kadar zarar verildiği.
 
İnsanlar eylemlerini dinin gereklerine göre yapması gerektiği için belki bir yönden kısıtlayabiliyor olabilir belki, ama bütün inançlara saygılıyım ve müslümanım.