Bu konuda size katılıyorum, fakat Tanrının diğer sıfatları kendiliğinden bu konuya dahil olmaktadır. Yani;
- Tanrı vardır.
- Tanrı, evreni yarattı.
- Tanrı, dünyayı yarattı.
- Tanrı, insanları yarattı.
- Tanrı, insanları imtihan ediyor.
Bu önermeler, kendiliğinden çıkarım yapmaktadır. Şimdi;
"Tanrı, insanları yarattı." cümlesi, doğrudan
- [(Memelilerin oksijene ihtiyacı vardır.) Λ (İnsan, memelidir.)] = (İnsanın oksijene ihtiyacı vardır.)
çıkarımı yapmaktadır. Tanrı, eğer insanı yarattıysa onun yaşaması gereken koşulları da sağlamak zorundadır. Yani, zaman algısı kendiliğinden gelişen bir durumdur. İstediğimiz kadar Tanrının her şeyi bilme sıfatını dışarıda bırakmak istesek de bu mümkün değildir.
Örneğin;
300 km hızla gelen bir F1 aracını durdurabilirim. Peki, nasıl? Vücudumun bu güç altında ezilmeyeceğini varsayarsak, bir süre sonra sürtünme etkisiyle birlikte zeminde hasar oluşacak ve ayaklarımı kullanarak zeminde delik açıp destek sağlayabileceğim kendime.
Peki, vücudumun bu güç altında ezilmeme ihtimali var mı?