Bana en mantıklı gelen absürdizm oldu. Hayat anlamsız ve biz insanlar bir amaç arıyoruz hayatta ve bu absürt bir şey. Albert Camus ise bu durumda inadına yaşamamızı söylüyor, başkaldırıp isyan etmemizi. 2 seçenek daha sunuyor ama tavsiye etmiyor tabii ki şöyle sayayım;
1. Hayatını sonlandırmak
2. Bir dine inanmak
Sonuncu seçenekte absürdizm işte. Keyfine bakmaya çalışacaksın absürtlüğe rağmen yaşayacaksın saçma olduğunu bile bile günlük işlerini yapacaksın.
Din pek mantıklı gelmiyor şüpheyle inanmakta pek olmuyor, varoluşçuluk var ama o da bana hitap etmedi. Anlamı olmayan bir şeye kendi anlamımızı katmak mantıklı gelmiyor.
1. Hayatını sonlandırmak
2. Bir dine inanmak
Sonuncu seçenekte absürdizm işte. Keyfine bakmaya çalışacaksın absürtlüğe rağmen yaşayacaksın saçma olduğunu bile bile günlük işlerini yapacaksın.
Din pek mantıklı gelmiyor şüpheyle inanmakta pek olmuyor, varoluşçuluk var ama o da bana hitap etmedi. Anlamı olmayan bir şeye kendi anlamımızı katmak mantıklı gelmiyor.