Örneğin ben doğuştan zayıf akıl ve zeka ile dogduysam bu nasıl benim sorunum olur? Ben seçmedim.

Aklını kullanmayan değil "aklını kullanamayan"dan bahsediyorum.

Zayıf akılın derecesi olmaz ki. Zekanı geliştiremeyecek düzeydeysen sorumlu değilsin zaten. Ama imkanın varsa eğer sorumlusun. Türev çözmüyorsun ki zaten sorguluyorsun.
 
Buradan şu çıkarıma da ulaşılabilir. Demek ki cevap basit olmalı;

Her zihnin, herhangi bir anda anlayabileceği kadar basit ama herhangi bir zihnin, kabul edemeyeceği kadar zor.

Elinizdekileri nasıl kullandığınız önemli ve bu çok da karmaşık ve üst düzeyde bilgi içeren bir şey değil. Hayat, ne üzerine dönüyor? Birey ise bu dönmekte olan hayatın neresindedir?

Soru basit, cevap basit; lakin irade, eyvallah diyebilecek kadar mazbut değil.

Peki ben bu ifadem için, birileri tarafından aptal olarak nitelendirilebilir miyim? Benim aptallığımın kıstası nerededir?

Aklını kullanamayan insan; kendi karnını doyurmayı unutmuyorsa, aklı az buz çalışıyordur. Değerler bilinci konusundaki bilgisizliği ya da bilgisi ise çabasına bağlıdır ki o da başta belirttiğim şekilde çok da zor olmamalı.
 
Son düzenleme:
Şimdi bazilari diyorlar ki aklınızı kullanırsaniz tanrıyı bulursunuz mesela diyelim ben geri zekalıyim, benim beynim basmıyor nasıl bulacağım?
Tanrı beni böyle yaratmış sonra benden anlamami bekliyor, anlayamazsam cehenneme gideceğim.

Eğer kişide yaratılıştan gelen bir eksiklik varsa zaten muaftır. Çünkü elinde olmayan bir şey.