Çünkü çaba, ölümün karşısında geliştirdiğimiz en temel refleks. Varoluşun absürtlüğüyle yüzleştiğimizde, anlam arayışı yerini anlam üretimine bırakıyor. Bilinçli olmak, sadece sonu bilmek değil; o sona rağmen bir şeyler inşa etmeye çalışmak demek. Belki de çaba, yok oluşa karşı bir tür isyan.

Toplum bize üretmeyi, başarmayı, sevmeyi öğretiyor ama bunlar çoğu zaman ölüm korkusunu bastırmanın kültürel versiyonları. Bir şeyler yapmazsak, sadece bekleyen bir beden oluruz. O yüzden çabalarız: unutmak için, var olduğumuzu hissetmek için ve çoğu zaman kendimizi anlamlı olduğumuz hissiyle kandırmak için. Yani anlam yok, anlamlıymış gibi davranmak bizi hayatta tutuyor.

Konuya gelirsek; evet çabalamanın da aslında makro ölçekte bir anlamı yok.
 
Morthunel dedi:
Hocam, bazen de istediğin kadar çalış, uğraş ama olmadı mı olmuyor. Kader konusundan bahsetmiyor ve dini konulara değinmeden anlatmak istedim. İsteyen isteyeni her zaman yapamıyor.
Genişletmek için tıkla...
Küçültmek için tıkla...

Denemeden öğrenemeyiz. Denemezsek pişman olabiliriz ileride. Fakat tam tersi denersek kimsenin “keşke çalışmasaymışım” diyeceğini sanmıyorum.
 
Herkes ölecek ancak ölüm var diye her şeyi akışına bırakmak, salmak olmaz. Hedefi olmayan gemiye hiçbir rüzgar yardım etmez diye bir söz var. Hayallerin veya hedeflerin peşinden giderek yaşamak çok daha iyi. Programlı bir hayat insanın kendine yapabileceği en büyük doğrulardan birtanesi umutsuz bir şekilde yaşamanın mantığı yok. Hayatı sadece kendine zehir edersin.
 

Benzer konular

SiberSasi
Neden çok ağlıyoruz?
2 3
Mesaj
25
Görüntüleme
658
SiberSasi
SiberSasi
ornitorenk
Herkesten neden iyi bir insan olması bekleniyor?
2
Mesaj
12
Görüntüleme
402
3996
3
1
Yaratıcı neden kötü insanları doğrudan cezalandırmıyor?
3 4 5
Mesaj
43
Görüntüleme
1B
16946
1
6447
Kur'an neden sadece Arap Yarımadası'nı kapsıyordu?
2 3 4
Mesaj
30
Görüntüleme
1B
16109
1

Yeni konular

Yeni mesajlar