Bir ateist olarak buna katılmıyorum çünkü bir çok dindar insan, inançsız insanların intihara meyilli, depresif olduğunu söylüyor fakat tam tersine dinsiz biri olduğumdan beri daha rahatlamış hissediyorum ve daha çok sorguluyorum, tam tersine dinlerin insanlara boş umutlar vererek kandırdığını düşünüyorum, ölümden korkum yok ölümden sonra ne olacağına dair hiç korkum yok. Evet meraklıyım ama “dur kendimi sağlama alayım diğer dünyada işime yarayacak iyilik yapmam lazım” diyerek çıkar ilişkisinde hiç değilim, ölümü bekliyorum, ama bu dünyada yapmak isteyip kişisel inançlar yüzünden engellenmek istemiyorum.
Anlam bulamadığın sürece yok eder.

Çevren dindar insanlar ile dolu ise direkt yok eder, en azından bende öyle.

Hocam sorunlu olmadıkları sürece çok fazla sorun yaratacağını düşünmüyorum ve hatta bence güzel bile olurdu. Tabii ben konuşmayı ve yeni şeyleri öğrenmeyi sevdiğim için böyle :D

İnaçsızlık doğrudan hayatın bir anlamı olmadığına işaret eder. Çünkü doğmak, yaşamak ve ölmek kavramlarını basitleştiriyor.
Yanlış bir düşünce. Misal, dindar biri kendi dini ne emrederse onu yapmak zorundadır ancak dindar olmayan biri bunları yapmak zorunda değildir. Bu sebeple daha özgürdür.

Ben inançlı birisiyim. Yaşama sevinci bence tamamen kişinin mental durumu ile alakalı. Yaşamında tat alacak bir şey bulamayan bir insan inancı var olsa da olmasa da depresif olur.
Hocam beni kısmen beni tanımladınız.
 
Son düzenleme:
Bu kişiden kişiye değişir. İnançsızlık bazı kişilerde varoluşsal krize sebep verirken bazı kişilerde sebep vermez, kişi varoluşsal sancısını bir şekilde halletmiş olabilir.

Fakat inançsızlık uzun vadede, özellikle ölüme yakın zamanda, kişide boşluk, anlamsızlık hissi uyandırabilir.

İlkel cinsellik odaklı insan güdülerimize hareket edersek rahatlama yaşayabiliriz fakat uzun vadede birtakım patolojilere sebep verebilir. Freud'un gerçeklik ve haz arzusu farkından oluşan varoluşsal kaygının kişide daha şiddetli bir şekilde uyanması ihtimali var, bunun yanında kişi bu kaygıyı bastırabilir, bundan dolayı da kişi de bilinçdışının etki ettiği patolojik haller meydana gelebilir.

Ben ne inançsızım ne inançlıyım ancak hedefim doğrultusunda hareket eden birisiyim ancak aynı şekilde aşırı depresif birisiyim bunun hakkında bir fikrin var mı?

Kısıtlamalarda sorun görmüyorum. Gerçekten uyarsak bile senin, benim özgürlüğüme daha iyi olur zaten.

Hocam bundan 2000 yıl önceki Kur'an-I Kerim'de belki öyle yazıyordu ancak şu anda öyle yazmıyor. İslam dini denince çoğu insanın dini İslam'dan ziyade alevi, sunni gibi mezhepler oluyor. Bu tarz şeyler özellikle kısıtlıyorlar. Ancak normal İslam için dersem yine kısıtlama mevcut ancak daha az.

Evet, yok eder. Sevdiklerinin bir gün öleceğini ve bir daha göremeyeceğinin farkında olan bir kişi, yaptıklarından nasıl zevk alabilir ki? Anlık zevki alsa bile, eninde sonunda bu iş depresyona kadar gidecek. Her gün aynı şeyleri yapmamıza rağmen hayattan kopmuyorsak aslında bunun sebebi ölümden sonra daha zevkli bir hayatın olacak olması.
Hocam aşırı dindar biri olsaydım eğer büyük ihtimalle benim gibi insanlar çok depresif olurdu.
 
Ben ne inançsızım ne inançlıyım ancak hedefim doğrultusunda hareket eden birisiyim ancak aynı şekilde aşırı depresif birisiyim bunun hakkında bir fikrin var mı?
Depresif biri olmanın altında sadece inanç fenomeni bulunmamakta. Depresifliğinin altında yatan şey için daha çok bilgiye ihtiyaç var.
 
Depresif biri olmanın altında sadece inanç fenomeni bulunmamakta. Depresifliğinin altında yatan şey için daha çok bilgiye ihtiyaç var.
İnanç veya inançsızlığın olması benim için önemli değil. O sebeple inançla alakalı değil. Daha çok kapalı kutu olmam ile ilgili. Bunun hakkında konu açtım bakabilirsin.
 
Hocam bundan 2000 yıl önceki Kur'an-I Kerim'de belki öyle yazıyordu ancak şu anda öyle yazmıyor. İslam dini denince çoğu insanın dini İslam'dan ziyade alevi, sunni gibi mezhepler oluyor. Bu tarz şeyler özellikle kısıtlıyorlar. Ancak normal İslam için dersem yine kısıtlama mevcut ancak daha az.

O insanların bileceği iş ama bence alışkanlıkda bir nevi hastalık olabilir. Çünkü insan alıştığı şeyler yapamayacağına kendi kötü hissediyor. Belki bu yönden de Allah insanları bağışlar.

İslam'dan önce de İslam ya da Allah'a inanmak devam ediyordu.
Hz. İbrahim'den önce peygamberler gelmiştir. Allah'ın emir ve yasaklarını bildirmiştir.
Hanifilik Hz. İbrahim'in ile süre gelen inançtır. İslam'a kadar devam etmiştir.
Yahudilik, Hz. Musa ve Hz. Harun ile süre gelmiştir.
Hristiyanlık, Hz. İsa ile süre gelmiştir.

Bunlar hak peygamberlerdir.
Kuran'da Hristiyanlar ve Yahudiler ile ilgili öyle doğrudan cehenneme gidecekler diye bildirmiyor. İçlerinde sahih olanlar da var. Burada mesela şirke gitmiyor doğrudan çünkü.


Benim açımdan Allah'a inanmak da şöyle;
Mesela bir bilgisayar programı, gerçek manada yapımcısını bilemez, tanımlayamaz. Çünkü gerçeklikleri çok farklıdır. Bizim ile Allah arasındaki de durum böyledir.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Hocam aşırı dindar biri olsaydım eğer büyük ihtimalle benim gibi insanlar çok depresif olurdu.
Bununla alakalı bir araştırma var bu arada, dindar insanlar diğer insanlara göre hem daha mutlu, hem de dindarlarda görülen intihar oranı çok daha az. Dindarlık hayata pozitif yönde etki eder. Çünkü inançsızlığın hayatına kattığı hiçbir motivasyon yok. Yemek yedin, cinsel ilişkiye girdin, uçak sürdün, araba sürdün, adrenalini doyasıya yaşadın falan. Hayatında yapabileceğin her şeyi yaptın, bir yerden sonra hayattan zevk almamaya başlayacaksın. Dindarlar ise, hayır ve inandıkları doğrultuda iyi işler yapma peşinde olacak, insanlarla iyi ilişkiler kuracaklar, birilerine yardım edecekler. Hem dünyada pozitif, hem de bu yaptıklarının karşılığını öbür tarafta alacaklarını düşündükleri için karamsarlığa da düşmüyorlar
Kendimden örnek vereyim, ben dindar bir insanım. Bugüne kadar depresyona girdiğimi hatırlamıyorum, hayattan sıkılmadım da. Hiç sinirli biri de değilimdir, karamsarlığa da düşmedim. Çok pozitif biri olduğumdan çoğu insan beni görünce şaşırıyor :D
 
Dindarlar ise, hayır ve inandıkları doğrultuda iyi işler yapma peşinde olacak, insanlarla iyi ilişkiler kuracaklar, birilerine yardım edecekler. Hem dünyada pozitif, hem de bu yaptıklarının karşılığını öbür tarafta alacaklarını düşündükleri için karamsarlığa da düşmüyorlar
İyi işler yapmak peşinde olmak için dindar olmaya gerek yok. Kaldı ki bir iş ödül karşılığında yapılıyorsa o kişi gerçekten iyi midir yoksa bunu bir mükafat için mi yapıyor?

Ne demezsin çok mutlular islam ülkelerinde çiçekler açıyor mutluluktan araştırma var mış diyor bir de, sen Facebook’a pek inananma bence.
Cidden. Mezhep savaşlarından yıllardır birbirini gırtlaklayan dindarlar çok mutlu :)

Hatta o kadar mutlular ki, yönettikleri ülkelerde ekonomi çöküyor, insanlar intihar ediyor, kadınların kafasına taşla vuruyorlar, okul müdürlerinin kafasına sıkılıyor, öğretmenlere zincilerlerle saldırıyorlar, bekçiye beş kişi dalıyorlar ama mutlular 🤡